X
تبلیغات
الکترونیک فضایی
  الکترونیک فضایی

معرفی صنایع هواوفضا

 

ایرانیان پیروز در عرصه جهانی

پنجشنبه هفدهم فروردین 1391

 

 

 

اميد كردستاني معاون ارشد سايت google

 

 

 

فرزاد ناظم مدير فني سايت yahoo

 

 

 

حسين اسلامبلچي رئيس شرکت مخابرات آمریکا AT&T

 

خانم ماریا خرسند رئیس شرکت اریکسون

 

 

فریار شیرزاد معاون وزارت بازرگانی آمریکا و دستیار ریاست جمهوری آمریکا در کاخ سفید

 

پروفسور بیژن داوری معاون ارشد شرکتIBM بزرگترین شرکت سخت افزار کامپیوتر در جهان

 

 

 

خانم کر یستینا امان پور رئیس بخش سی ان ان در آمریکا

 

 

پروفسور محمد جمشيدي مدير برنامه هاي داخلي ايستگاه فضايي ناسا

 

 

قاسم اسرار عضو هيئت مديره ايستگاه فضايي ناسا

 

 

 

خانم آزاده تبازاده دانشمند ایستگاه فضایی ناسا

 

 

پرفسور لطفي زاده استاد دانشگاه  برکلی آمريكا و پدر منطق فازی  کامپیوتر هوشمند و بنیانگذار نسل سوم کامپیوتر در جهان

 

 

خانم انوشه انصاری رئیس موسسه تکنولوژی تل کام

 

 

پرفسور مجید سمیعی رئیس جراحان مغز جهان در آلمان

 

خانم فرح کریمی تنها زن ایرانی پارلمان هلند

 

 

پيير اميديار موسس و رئيس شركتebay بنیانگذار تجارت الکترونیک در جهان

 

 

 

پرفسور علی جوان، استاد دانشگاه  MIT  و مکتشف اولين ليزر گازی در جهان

Iranian-Americans are also prominent in academia. According to a preliminary list compiled by ISG, there are more than 500 Iranian-American professors teaching and doing research at top-ranked U.S. universities, including MIT, Harvard, Yale, Princeton, Carnegie Mellon, the University of California system (Berkeley, UCLA, etc.), Stanford, the University of Southern California, Georgia Tech, University of Wisconsin, University of Michigan, University of Illinois, University of Maryland, California Institute of Technology, Boston University, George Washington University, and hundreds of other universities and colleges throughout the United States.

Iranian-Americans among most educated groups in the U.S.
Oct 27, 2003
web.mit.edu

According to a recent factsheet released by the Iranian Studies group at MIT (ISG) in Cambridge, MA, an independent academic group focusing on social, economic and political issues of Iran and Iranians, the Iranian-American community is among the most educated ethnic groups in the U.S. Based on the census ancestry data, Iranian-Americans have the highest percentage of people with graduate degrees among the 67 ancestry groups covered by the census. More than 26% of Iranian-Americans have Master's degrees or higher, many of them Ph.Ds or MDs. According to the 2000 census, there are 338,000 individuals of primary and secondary Iranian ancestry living in the U.S. at the moment. Many community members argue that this number may not represent all of the community, given that the troubled relationship between the U.S. and Iran in the last 25 years has made many Iranian-Americans are uneasy at identifying themselves with their country of origin. The factsheet released by the ISG also highlights the median income-levels of Iranian-Americans, which according to census data are around 20% higher than the national average. The report also emphasizes the role of Iranian-Americans in the U.S. economy, where they have founded or serve in leadership positions in many Fortune 500 companies such as EBay, Verizon, AT&T, Intel, Cisco, Motorola, Oracle, Nortel and Lucent. The value of these companies exceeds US$ 1000 Billion According to a preliminary list compiled by the ISG research team, there are hundreds of Iranian-American academics teaching and doing research at top-ranked universities such as MIT, Harvard, Yale, Princeton, University of California System (Los Angles, Berkeley, Irvine, San Diego), Stanford, USC, Georgia Tech, University of Wisconsin, University of Michigan, University of Illinois, California Institute of Technology, Boston University, University of Maryland, George Washington University, and hundreds of other universities and colleges throughout the United States. The ISG is also preparing a report on the issue of Iranian-American community participation in the 2004 Presdiential election, and how the community can increase its presence in the American political system. Many community concerns such issues of discriminations against parents and families of Iranian-Americans coming for a visit to the U.S., issues of student visas for Iranian nationals, and the effective ban on Iranian academic publications in U.S.-based professional and scholarly journals could be resolved through direct and open dialog with policmakers. In interviews with the ISG, many community members have argued that the troubled relationship between the governments of the U.S. and Iran should not result in economic and social restrictions that only affect the population of Iran and have little effect on the government of Iran. A more comprehensive report on the Iranian-American community is being prepared by ISG, and is intended to be published in April 2004. Visit Iranian Studies Group Factsheet on Iranian-Americans @ http://web.mit.edu/isg/Factsheet%20on%20Iranian-Americans.pdf

 

 

 

 

 

                                      


برچسب‌ها: ایرانی, علم, تکنولوزی
 

 

نمونه سوالات معادلات دیفرانسیل دانشگاه ازاد

دوشنبه چهاردهم فروردین 1391

 

دانلود سوالات امتحانی معادلات دیفرانسیل که بارها در امتحانات دانشگاه ازاد تکرار شده است.


برچسب‌ها: سوال امتحانی
ادامه مطلب...
 

 

حل المسایل سیستم های اپنهایم

دوشنبه چهاردهم فروردین 1391

 

دانلود حل المسایل تجزیه و تحلیل سیستم های اپنهایم به صورت لینک مستقیم در پایین


برچسب‌ها: تجزیه و تحلیل
ادامه مطلب...
 

 

تجزیه و تحلیل سیستم ها

شنبه دوازدهم فروردین 1391

 

در این قسمت دانلود کتاب تجزیه و تحلیل سیستم های اکترونیکی نوشته ی میشل ویکس  به زبان لاتین قرار دارد                               دانلود مستقیم در ادامه ی  مطلب                                                                                                                          


برچسب‌ها: تحلیل, برنامه ریزی, سیستمیک
ادامه مطلب...
 

 

سفر با میکرو چیپ های الکترونیکی ناسا

جمعه یازدهم فروردین 1391

 

سفرهای فضایی امن با چیپ های الکترونیکی خود درمان گر

سفرهای فضایی امن با چیپ های الکترونیکی خود درمان گر

طبق اعلام گروهی از محققان آمریکایی، چیپ های الکترونیکی با قابلیت تعمیر خود به خودی یک قدم به واقعیت نزدیکتر شده اند. این گروه، مداری تولید کرده اند که می تواند هنگام آسیب دیدن و قطع شدن، خودش را بهبود ببخشد و این کار را با استفاده از فلز مایعی انجام می دهد که به عنوان رسانا باعث برقراری دوباره ارتباط می گردد.

فرایند بهبود مدار و بازگشت ارتباط تنها یک چشم به هم زدن طول می کشد. محققان می گویند که کارهای آنها می تواند سرانجام باعث تولید گجت هایی پردوام و با عمر طولانی شده و یکی از مشکلات مهم سفرهای بین سیاره ای حل شود. این تحقیقات توسط گروهی از دانشمندان دانشگاه ایلینویز در حال پیگیری است و در ژورنال مواد پیشرفته هم چاپ شده است.

شیوه انجام پروسه بدین گونه است که استرس و فشاری که باعث آسیب اولیه و شکست در چیپ ها می گردد، همزمان باعث خروج مواد بهبود دهنده از مخزن کوچک تعبیه شده خواهد شد و در نتیجه شکاف ایجاد شده پر می شود و جریان الکتریکی دوباره برقرار می شود.

مدارهای آسیب دیده

این تیم برای آزمون تئوری شان، الگوهایی از طلا را بر روی شیشه ایجاد کردند و مداری را تشکیل دادند. سپس میکروکپسول هایی به اندازه یک صدم میلی متر را مستقیما روی خطوط قرار دادند و یا در برخی موارد ورقه های نازکی حاوی میکروکپسول های بزرگتر دو دهم میلی متری را جاسازی کردند.

در هر دو صورت، کپسول ها حاوی ترکیب اوتکتیک گالیوم ایندیوم بودند. این ماده فلزی به خاطر رسانایی بالا و دمای ذوب پایین انتخاب شده بود. سپس این مجموعه با یک شیشه دیگر پوشانده شده و درون یک لایه آکریلیک قرار می گرفت. آنگاه به جریان الکتریسیته متصل می شد.

سپس محققان مدار را خم می کردند تا بشکند و ولتاژ عبوری به صفر برسد. آنها می گویند که پاره شدن میکروکپسول ها اغلبِ قسمت های مدار آزمایشی را بهبود می بخشید و در عرض یک میلی ثانیه تقریبا تمام ولتاژ دوباره برمی گشت.

کپسول های کوچکتر هم، هر بار مدار را بهبود می بخشیدند، اما رسانایی آنها از کپسول های بزرگتر کمتر بود و به شکل مشخصی درصد موفقیت کمتری داشتند. تیم تحقیقاتی پیشنهاد می کند که استفاده از کپسول هایی با اندازه های مختلف می تواند بهترین نتایج را داشته باشد. سپس دستگاه تولیدی محققان برای چهار ماه مورد بررسی قرار گرفت و طبق گفته آنها، هیچ کاهش رسانایی در مدار تعمیر شده مشاهده نشد.

سفرهای فضایی امن

مدیر گروه می گوید این تئوری می تواند کمک بزرگی برای سفرهای فضایی باشد. زیرا در حال حاضر تنها راه حل هنگام بروز مشکل در مدارات سفینه های فضایی، حذف و جایگزینی آن است و کسی نمی تواند بیرون رفته و مدار را تعمیر کند! به نظر من مهمترین عرصه فعالیت این تکنولوژی جایی است که تعمیر و یا تعویض مدارهای الکترونیک آسیب دیده بسیار سخت و گاهی غیر ممکن است. مثلا در ماهواره ها یا هنگام سفرهای بین سیاره ای کسی به این راحتی به اجزاء الکترونیکی سفینه دسترسی ندارد.

یکی دیگر از شاخه هایی که می تواند از این تحقیق دانشگاهی منشعب شود، افزایش عمر باتری های قابل شارژ است. یکی از دلایلی که سیستم های امروزی بعد از چندین بار استفاده از کار می افتند، این است که آسیب های بسیار ریزی درون ابزارها باعث قطع شدن جریان رسانای الکترون ها از یک انتهای باتری به انتهای دیگر آن می شود.

این تیم می گویند اگر بتوانند مشکل باتری ها را حل کنند، شاید ماشین های الکتریکی هم ارزان تر از چیزی شوند که امروزه هستند.



 


برچسب‌ها: تبیان زنجان
 

 

ازمایشگاه علمی مریخ

سه شنبه هشتم فروردین 1391

 

پروژه آزمایشگاه علمی مریخ
ویژگی‌های ماموریت
نام ماموریت: پروژه آزمایشگاه علمی مریخ
پرتابه: اتلس 5 ۵۴۱
تاریخ پرتاب: 5 آذر ۱۳۹۰ ساعت 6:32 بعدازظهر

(GMT+3:30) [۱]

فرود: دره گِیل
تاریخ فرود: میان ۶ مرداد تا ۱۶ مرداد ۱۳۹۱
طول ماموریت: ۶۶۸ روز مریخی (۶۸۶ روز زمینی)
جِرم: ۹۰۰ کیلوگرم
پنداشت یک هنرمند از کیوریاسیتی در سال ۲۰۰۷

آزمایشگاه علمی مریخ (به انگلیسی: MSL - Mars Science Laboratory) نام پروژه جدید ناسا برای مریخ است. در این پروژه خودرویی به نام کیوریاسیتی (Curiosity) که به فارسی کنجکاو می‌شود، در اواخر ۲۰۱۱ توسط راکت اتلس ۵ پرتاب و در تابستان ۲۰۱۲ به مریخ می‌رسد. این خودرو کاملترین وسیله‌ای است که به مریخ فرستاده شده و به بررسی حیات میکروبی در گذشته یا شاید هم حال می‌پردازد. این کاوشگر لیزری در بالای سر خود دارد که می‌تواند به هدف نشانه گیری و آن را تبخیر کند. و به بررسی عناصر حاصل تبخیر بپردازد. همچنین یک آزمایشگاه بسیار مجهز را درون بدنه خود دارد. کیوریاسیتی قرار بود در سال ۲۰۰۹ پرتاب شود ولی به علت نداشتن آمادگی ۲ سال تاخیر پیدا کرد.

این خودرو ۵ برابر روح و فرصت وزن و ۱۰ برابر بیشتر تجهیزات علمی دارد. و قرار است حداقل یک سال مریخی دوام بیاورد و به اکتشاف برد بیشتری از خودروهای قبلی بپردازد.

پروژه آزمایشگاه علمی مریخ توسط JPL از سوی مؤسسه فناوری کالیفرنیا مدیریت می‌شود. کل هزینه آزمایشگاه علمی مریخ ۲٫۳ میلیارد دلار برآورد شده‌است. نتایج به دست آمده از این آزمایش به این پرسش‌ها پاسخ خواهند داد که آیا مریخ در گذشته جایی برای زندگی بوده یا نه و اینکه آیا امروزه می‌توان از آن برای زندگی بهره گرفت یا خیر.[۲]


برچسب‌ها: ازمایشگاه فضایی
ادامه مطلب...
 

 

ایستگاه بین المللی فضایی

سه شنبه هشتم فروردین 1391

 


ایستگاه فضایی بین‌المللیISS تصویر ایستگاه فضایی بین‌المللی در مدار زمین، که در ۱۴ آبان ۱۳۸۶ توسط فضاپیمای دیسکاوری برداشته شده‌است. نشان ایستگاه فضایی بین‌المللی ویژگی‌های ایستگاه فضایی بین‌المللی سرنشین دائم: ۳ نفر تاریخ پرتاب: ۲۹ آبان ۱۳۷۷(۲۰ نوامبر ۱۹۹۸) پرتاب از: پایگاه فضایی بایکونورپایگاه فضایی کندیپایگاه فضایی گویان جرم: ۲۴۵٬۷۳۵ کیلوگرم(آمار ۳ اسفند ۱۳۸۵) درازا: ۵۸٫۲ متر پهنا: ۴۴٫۵ متر (از ازوزدا تا دستینی)۷۳٫۱۵ متر (با احتساب صفحات خورشیدی)(آمار ۳ اسفند ۱۳۸۵) فضای قابل زیست: ۴۲۴٫۷۵ متر مکعب فشار هوا: ۱۰۱٫۳ کیلوپاسکالمعادل ۷۵٫۹۷ سانتی‌متر جیوه اوج: ۳۳۹ کیلومتر (آمار ۲۶ بهمن ۱۳۸۶) حضیض: ۳۳۱ کیلومتر (آمار ۲۶ بهمن ۱۳۸۶) زاویه شیب مدار: ۵۱٫۶۴۱ درجه (آمار ۲۶ بهمن ۱۳۸۶) ارتفاع عمومی مدار: ۳۴۰٫۵ کیلومتر میانگین سرعت: ۲۷۷۴۳٫۸ کیلومتر بر ساعت پیمودن یک مدار کامل: ۹۱٫۳۴ دقیقه گردش روزانهدر مدار زمین: ۱۵ دور (دقیقاً ۱۵٫۷۸ دور)(آمار ۲۶ بهمن ۱۳۸۶) تعداد روز در مدار: ۳۴۵۰ روز (تا ۱۲ اردیبهشت ۱۳۸۷) تعداد روز در مداربا سرنشین: ۲۷۳۹ روز (تا ۱۲ اردیبهشت ۱۳۸۷) تعداد گردش‌های مداری: ۵۴۴۴۸ دور (تا ۱۲ اردیبهشت ۱۳۸۷) مسافت پیموده شده: ۲ میلیارد کیلومتر پیکربندی ایستگاه فضایی بین‌المللی پیکربندی ایستگاه فضایی بین‌المللی تا اکتبر ۲۰۰۷
ایستگاه فضایی بین‌المللی (به انگلیسی: International Space Station) یک ایستگاه فضایی است که با مشارکت بیش از ۱۵ کشور ساخته می‌شود. این ایستگاه فضایی در مدار زمین و در ارتفاع ۳۵۰ کیلومتری از سطح زمین در حرکت است. سرعت آن در مدار معادل ۲۷٬۷۰۰ کیلومتر بر ساعت است، که به این ترتیب روزی ۱۵ بار به دور سیاره زمین گردش می‌کند. ساخت این ایستگاه فضایی هنوز ادامه دارد و تکمیل آن برای سال ۲۰۱۰ پیش‌بینی شده است. پس از تکمیل، ایستگاه فضایی بین‌المللی ۴۵۰ تُن وزن خواهد داشت، و ۱۲۰۰ متر مکعب فضای کار، پژوهش و زندگی برای فضانوردان فراهم خواهد آورد.[۱] ایستگاه فضایی بین‌المللی در شب بصورت ستاره‌ای متحرک با چشم غیرمسلح قابل رؤیت است.[۲] این ایستگاه محصول همکاری مشترک سازمان ناسا، سازمان فضایی روسیه، سازمان فضایی اروپا،[۳][۴] سازمان فضایی ژاپن، و سازمان فضایی کانادا است. سازمان فضایی برزیل از طریق همکاری با ناسا با این برنامه مشارکت می‌کند. سازمان فضایی ایتالیا، هم به عنوان یک عضو فعال در سازمان فضایی اروپا، و هم بطور مستقل در برنامه ایستگاه فضایی مشارکت می‌کند. سازمان فضایی چین نیز علاقه خود را برای پیوستن به جمع مشارکت‌کنندگان، به ویژه از طریق همکاری با سازمان فضایی روسیه اعلام داشته است.[۵][۶] ایستگاه فضایی بین‌المللی در حقیقت فرزند و ترکیبی از چندین پروژه فضایی است که قبلاً توسط کشورهای مختلف برنامه‌ریزی شده بود. از جمله این برنامه‌ها می‌توان به ایستگاه فضایی میر-۲ (روسیه)، ایستگاه فضایی آزادی (آمریکا)، آزمایشگاه فضایی کلمبوس (اروپا) و آزمایشگاه فضایی کیبو (ژاپن) اشاره کرد. حضور فضانوردان در ایستگاه فضایی بین‌المللی از آغاز نخستین ماموریت در ۱۲ آبان ۱۳۷۹ تاکنون بدون وقفه ادامه داشته است.[۷] این ایستگاه در حالت عادی ظرفیت سه سرنشین دائمی را دارا است، اگرچه هنگام اتصال فضاپیماها و ورود اردوهای جدید، تعداد فضانوردان درون ایستگاه بطور موقت تا ۱۰ نفر هم افزایش می‌یابد. یک فروند فضاپیمای سایوز با ظرفیت ۳ نفر بطور دائمی برای تخلیه اضطراری ایستگاه در هنگام خطر به آن متصل است. پس از تکمیل ایستگاه در سال ۲۰۱۰، ظرفیت عادی آن به ۷ نفر خواهد رسید، که این تعداد برای انجام تمام پژوهش‌ها و آزمایش‌های برنامه‌ریزی شده ضروری است.[۱][۸] در ابتدای کار ایستگاه، سرنشینان آن از سازمان‌های فضایی روسیه و آمریکا انتخاب می‌شدند، تا اینکه در ژوئیه ۲۰۰۶ یک فضانورد آلمانی سازمان فضایی اروپا، در قالب اردوی ۱۳ به ایستگاه فضایی بین‌المللی سفر کرد. تاکنون روی هم رفته فضانوردانی از ۱۶ کشور جهان در این ایستگاه اقامت کرده‌اند؛ این تعداد شامل ۵ توریست فضایی نیز هست؛ انوشه انصاری در روز ۲۷ شهریور ۱۳۸۵ به ایستگاه فضایی بین‌المللی وارد شد و ۹ روز در آن اقامت داشت.[۹][۱۰] در حال حاضر فضاپیماهای سایوز، پروگرس، شاتل فضایی، و فضاپیمای ترابری خودکار مسئولیت رساندن سرنشین، خدمات و پشتیبانی را به ایستگاه فضایی بر عهده دارند. تکمیل ساخت ایستگاه فضایی بین‌المللی برای سال ۲۰۱۰ میلادی برنامه‌ریزی شده است. تخمین زده می‌شود که جمع هزینه‌های این ایستگاه از آغاز ساخت تا پایان حدود ۱۰۰ میلیارد یورو باشد.[۴] به این ترتیب، ایستگاه فضایی بین‌المللی پرهزینه‌ترین دستگاه ساخته شده در طول تاریخ بشر است.[۷] ایستگاه فضایی بین‌المللی معمولاً با مخفف نام انگلیسی آن یعنی ISS نامیده می‌شود. محتویات [نهفتن]  ۱ ویژگی‌ها و اهداف ۲ تولد ایستگاه فضایی بین‌المللی ۳ ساخت و مونتاژ ایستگاه در فضا ۴ اردوهای ایستگاه فضایی بین‌المللی ۵ بخش‌های پُرهوای ایستگاه ۶ سامانه‌های اصلی ایستگاه فضایی بین‌المللی ۶.۱ منبع نیرو ۶.۲ پشتیبانی زندگی ۶.۳ کنترل جهت ۶.۴ کنترل ارتفاع ۷ تاریخچه ۷.۱ ایستگاه‌های فضایی شوروی ۷.۲ طرح ایستگاه فضایی آزادی ۷.۳ همکاری پس از پایان جنگ سرد ۷.۴ پروژه شاتل-میر ۷.۵ مشارکت اروپا و ژاپن ۷.۶ نام‌گذاری ایستگاه فضایی ۸ فضاپیماهای پشتیبانی ۸.۱ فضاپیماهای فعلی ۸.۲ برنامه‌ریزی شده برای آینده ۸.۳ پیشنهاد شده برای آینده ۹ ایستگاه‌های پرتاب فضاپیما ۱۰ جُستارهای وابسته ۱۱ پانویس و منابع ۱۲ پیوند به بیرون ویژگی‌ها و اهداف کوپولا ایستگاه فضایی بین‌المللی تشکیلات فضایی و سرنشین‌دار بزرگی است که در مدار نزدیک زمین قرار دارد. این ایستگاه از چندین بخش تشکیل شده که توسط کشورهای مختلف ساخته شده‌اند و تکمیل آن تا سال ۲۰۱۰ ادامه خواهد داشت. اولین بخش ایستگاه در ۲۹ آبان ۱۳۷۷ (۲۰ نوامبر ۱۹۹۸) به مدار زمین پرتاب شد، و دو سال بعد در ۱۲ آبان ۱۳۷۹ (۲ نوامبر ۲۰۰۰) با ورود اولین اردوی فضانوردان، استفاده مفید از ایستگاه آغاز گشت. علاوه بر خودِ ایستگاه مداری، تشکیلات زمینی کنترل پرواز در کشورهای مختلف، عملیات ایستگاه فضایی را زیر نظر دارند. کاربردهای اصلی ایستگاه فضایی بین‌المللی عبارتند از:[۱۱] آزمایشگاه فضایی برای انجام پژوهش‌های نوین، پژوهش‌ها و آزمایش‌هایی که انجام آنها روی زمین به علت وجود جاذبه ممکن نیست یا با دشواری‌هایی همراه است؛ رصدخانه دائمی در مدار زمین، برای رصد کردن زمین، خورشید، منظومه شمسی و کیهان؛ مرکز حمل و نقل مداری که می‌توان در آن فضاپیماها، بار و قطعات گوناگون را گردآوری کرد، و پس از مونتاژ و تنظیم، آنها را به مقصد مورد نظر فرستاد؛ مرکز سرویس برای تعمیر، نگهداری، و تنظیم فضاپیماها و ماهواره‌ها در مدار زمین؛ مرکز ساخت و ساز برای مونتاژ و نصب سازه‌های بزرگ فضایی؛ مرکز همکاری پژوهشی با بخش خصوصی در زمینه مهندسی هوافضا با هدف پیشبرد فن‌آوری فضایی و تشویق بیشتر بخش خصوصی به سرمایه‌گذاری در آن. عمر عملیاتی ایستگاه فضایی بین‌المللی تا سال ۲۰۱۷ میلادی برنامه‌ریزی شده است. با این حال، این ایستگاه فضایی حتی دو سال پیش از تکمیل یعنی در سال ۲۰۰۸، بزرگترین ایستگاه ساخته شده در مدار زمین در طول تاریخ فضانوردی است. تخمین زده می‌شود که جمع هزینه‌های این ایستگاه از آغاز ساخت تا پایان حدود ۱۰۰ میلیارد یورو باشد.[۴] به این ترتیب، ایستگاه فضایی بین‌المللی پرهزینه‌ترین دستگاه ساخته شده در طول تاریخ بشر است.[۷] مشارکت‌کنندگان در این پروژه، چنین هزینه گزافی را برای رسیدن به دستاوردهایی بزرگ و درازمدت پرداخت می‌کنند؛ مشارکت در این پروژه باعث می‌شود که در این کشورها بودجه کلانی برای پیشبرد تحقیقات و تولید با استفاده از فن‌آوری‌های پیشرفته اختصاص یابد، «دانش و اطلاعات» به عنوان زیرساختار توسعه آن جوامع نهادینه شود، و تبادل دانش، تجربه، فرهنگ و فن‌آوری از طریق مشارکت در این برنامه بین‌المللی بدست آید.[۴] کشورهای سازنده بخش‌های اصلی ایستگاه (تا پایان پروژه) عبارتند از: روسیه (۶ بخش)، آمریکا (۴ بخش)، اروپا (۳ بخش)، ژاپن (۲ بخش)، کانادا (۲ بخش)، ایتالیا بطور مستقل (یک بخش)، به همراه دو بخش که یکی ساخت مشترک آمریکا و روسیه و دیگری ساخت مشترک اروپا و ایالات متحده آمریکا است. شاتل فضایی، سایوز و پروگرس از آغاز پروژه برای حمل و نقل فضانوردان و بار به ایستگاه فضایی بین‌المللی استفاده می‌شوند. در پی فاجعه انفجار فضاپیمای کلمبیا در ۱۲ بهمن ۱۳۸۱ و زمین‌گیر شدن ناوگان شاتل، برای مدتی حدود ۲ سال و نیم وظیفهٔ نقل و انتقال فضانوردان و بار به ایستگاه فقط به عهده فضاپیماهای سایوز و پروگرس بود. فضاپیماهای شاتل از ۴ مرداد ۱۳۸۴ پرواز به ایستگاه را از سر گرفتند، و فضاپیمای ترابری خودکار از ۱۹ اسفند ۱۳۸۶ به ناوگان فضاپیماهای پشتیبانی ایستگاه پیوست. تولد ایستگاه فضایی بین‌المللی زاریا (وسط)، یونیتی (بالا) و اِزوزدا (پایین) هستهٔ قابل سکونت ایستگاه فضایی بین‌المللی را تشکیل دادند. سنگ بنای ایستگاه فضایی بین‌المللی، بخش «زاریا» نام دارد و ساخت روسیه است. با پرتاب زاریا در روز ۲۹ آبان ۱۳۷۷ (۲۰ نوامبر ۱۹۹۸) توسط موشک پروتون از پایگاه فضایی بایکونور به مدار زمین، ایستگاه فضایی عملاً متولد شد. بخش‌های دوم و سوم ایستگاه به بخش آمریکایی یونیتی و بخش روسی ازوِزدا هستند که به ترتیب در ۱۵ آذر ۱۳۷۷ (۶ دسامبر ۱۹۹۸) و ۲۲ تیر ۱۳۷۹ (۱۲ ژوئیه ۲۰۰۰) پس از پرتاب به مدار زمین، به بخش زاریا متصل شدند. اتصال این سه بخش به هم امکان زندگی و کار انسان را در ایستگاه فضایی بین‌المللی بوجود آورد، و متعاقب آن اردوی یکم فضانوردان شامل دو کیهان‌نورد روسی و یک فضانورد آمریکایی در روز ۱۲ آبان ۱۳۷۹ (۲ نوامبر ۲۰۰۰) وارد ایستگاه شدند. ساخت و مونتاژ ایستگاه در فضا نوشتار اصلی: مونتاژ ایستگاه فضایی بین‌المللی‎ ساخت و مونتاژ ایستگاه فضایی بین‌المللی، چالش و فرایند بسیار پیچیده‌ای در زمینه مهندسی هوافضا است. در سال ۱۳۷۷ (۱۹۹۸ میلادی)، مونتاژ ایستگاه با قرار دادن بخش زاریا توسط موشک پروتون در مدار زمین آغاز شد. دو هفته بعد، بخش یونیتی در ماموریت اس‌تی‌اس-۸۸ توسط شاتل فضایی اندور در مدار زمین قرار گرفت و به زاریا متصل گردید. تقریبا یک سال و نیم پس از اتصال بخش یونیتی، بخش سرویس ازوِزدا به ایستگاه اضافه شد. ازوزدا یکی از بخش‌های اصلی ایستگاه فضایی است، که با پیوستن آن به دو بخش قبلی، امکان زندگی، کار و پژوهش سه فضانورد در ایستگاه بوجود آمد. پایان فرایند ساخت ایستگاه برای سال ۱۳۸۹ (۲۰۱۰ میلادی) برنامه‌ریزی شده است. پس از تکمیل، ایستگاه فضایی، نزدیک به ۱۲۰۰ متر مکعب فضا برای زندگی، کار و پژوهش فضانوردان، دارا خواهد بود.[۱] اردوهای ایستگاه فضایی بین‌المللی یوری گیدزنکو، ویلیام شپرد و سرگئی کریکالیوف، فضانوردان ارودی ۱ ایستگاه فضایی بین‌المللی به گروهی از فضانوردان که به ایستگاه فضایی سفر و برای مدت و اهداف مشخصی در آن اقامت می‌کنند، «اردو» (به انگلیسی: Expedition) گفته می‌شود. هر اردو شامل سه فضانورد است و معمولاً حدود ۶ ماه به طول می‌انجامد. نام‌گذاری اردوها با شماره و بصورت «اردوی [شمارهٔ اردو]» انجام می‌شود. بسته به توافق و برنامه، برخی از اردوها از فضاپیمای سایوز و برخی از شاتل فضایی برای رفتن به ایستگاه فرستاده می‌کنند. در پایان هر اردو، سه فضانورد سوار بر فضاپیمای سایوز به زمین باز می‌گردند و جای خود را به اردوی بعدی می‌دهند. ایستگاه فضایی بین‌المللی تا تاریخ ۲۳ فروردین ۱۳۸۷ (۱۱ آوریل ۲۰۰۸) میزبان ۱۵۸ فضانورد بوده، و با این وصف رکورددار بیشترین تعداد مسافر در تاریخ فضانوردی است. با توجه به اینکه برخی فضانوردان بیش از یک بار به ایستگاه سفر کرده‌اند، تعداد کل بازدیدها از ایستگاه با احتساب تکرار به ۲۱۳ نوبت بالغ می‌شود. در مقابل، ایستگاه فضایی میر میزبان ۱۳۷ بازدید بوده‌است. بخش‌های پُرهوای ایستگاه ایستگاه فضایی بین‌المللی پس از تکمیل دارای ۱۴ بخش خواهد بود که دارای فشار هوا و مناسب برای زندگی و کار انسان هستند. کل این مجموعه فضای مفیدی معادل ۱۲۰۰ متر مکعب فراهم خواهد آورد.[۱] این بخش‌ها شامل چندین آزمایشگاه، بخش‌های ویژه اتصال، محفظه‌های هوایی و واحدهای مسکونی هستند. بخش‌های ایستگاه فضایی بین‌المللی بوسیله شاتل فضایی، موشک پروتون یا موشک سایوز به مدار زمین فرستاده می‌شوند. جدول زیر شامل لیستی از تمام بخش‌های پُرهوای ایستگاه فضایی بین‌المللی است. این لیست هم بخش‌های فعلی در مدار زمین را دارا است، هم بخش‌هایی که قرار است تا سال ۲۰۱۰ و تکمیل ایستگاه به فضا فرستاده شوند. بخش پرتاب پرتابه اتصال جرم کاربرد تصویر(به تنهایی) تصویر(در ایستگاه) زاریا ۲۹ آبان ۱۳۷۷ موشک پروتون ندارد(نخستین بخش) ۱۹۳۲۳ کیلوگرم تأمین نیروی الکتریکی، فضای انبار، نیروی پیشرانه، و ناوبری در مراحل آغازین فرایند مونتاژ ایستگاه. در حال حاضر از بخش درونی آن به عنوان انبار و از مخازن بیرونی آن برای ذخیره سوخت استفاده می‌شود. یونیتی(گره ۱) ۱۳ آذر ۱۳۷۷ شاتل (اس‌تی‌اس-۸۸) ۱۶ آذر ۱۳۷۷ ۱۱۶۱۲ کیلوگرم نخستین بخش آمریکایی ایستگاه، که با اتصال به زاریا امکان پهلو گرفتن بخش‌های دستینی، گره ۳، محفظه هوایی کوئست و بخش Z0 از سازهٔ ستون‌فقراتی را در ایستگاه فراهم کرد. ازوزدا ۲۲ تیر ۱۳۷۹ موشک پروتون ۵ مرداد ۱۳۷۹ ۱۹۰۵۱ کیلوگرم بخش خدمات ایستگاه، تأمین کننده سامانه‌های پشتیبانی زیست، فضای کار و زندگی برای سرنشینان، سامانه‌های کنترل جهت و مدار پرواز. با اتصال ازوزدا به دو بخش پیشین، برای نخستین بار امکان زندگی و کار فضانوردان در ایستگاه فضایی بین‌المللی فراهم شد. همچنین، ازوزدا دارای چند دریچه برای اتصال سایوز، پروگرس، و فضاپیمای ترابری خودکار است. دستینی ۱۹ بهمن ۱۳۷۹ شاتل (اس‌تی‌اس-۹۸) ۲۲ بهمن ۱۳۷۹ ۱۴۵۱۵ کیلوگرم واحد تحقیقاتی اصلی آمریکا در ایستگاه؛ تأمین کننده سامانه‌های پشتیبانی زیست و فضای زندگی و کار برای سرنشینان کوئست ۲۱ تیر ۱۳۸۰ شاتل (اس‌تی‌اس-۱۰۴) ۲۳ تیر ۱۳۸۰ ۶۰۶۴ کیلوگرم محفظهٔ هوایی اصلی در ایستگاه فضایی، که از آن برای آماده‌سازی فضانوردان برای راهپیمایی فضایی استفاده می‌شود. محفظه هوایی مشترک کوئست دارای سامانه‌های سازگار با لباس فضایی ارولان روسی و لباس فضایی ای‌ام‌یو آمریکایی است. فضانوردان پیش از آغاز راهپیمایی فضایی، مدتی را در این بخش می‌گذرانند تا بدن خود را به فشار هوای متفاوت از سایر بخش‌های ایستگاه عادت دهند، و با تنفس اکسیژن خالص، میزان گاز نیتروژن محلول در خون را تا حد ممکن پایین می‌آورند. پیرس ۲۳ شهریور ۱۳۸۰ موشک سایوز ۲۵ شهریور ۱۳۸۰ ۳۶۳۰ کیلوگرم بخش اتصالی پیرس چندین دریچه برای اتصال فضاپیماهای سایوز و پروگرس به ایستگاه در بر دارد. فضانوردان می‌توانند از این بخش به عنوان محفظهٔ هوایی برای راهپیمایی فضایی با لباس فضایی اورلان روسی استفاده کنند. پیرس دارای فضای کافی برای ذخیره‌سازی لباس‌های اورلان است. هارمونی (گره ۲) یکم آبان ۱۳۸۶ شاتل (اس‌تی‌اس-۱۲۰) ۲۳ آبان ۱۳۸۶ ۱۳۶۰۸ کیلوگرم بخش هارمونی (گره ۲) مرکز ابزار و ادوات مورد نیاز ایستگاه است. چهار قفسه در گره ۲ شامل زیرساختارهای الکترونیکی مرکزی برای تبادل داده در سراسر ایستگاه هستند. این بخش همچنین شامل ۶ دریچه استاندارد اتصال است که برای پهلو گرفتن بخش‌های غیرروسی به ایستگاه استفاده می‌شود. آزمایشگاه کلمبوس به یکی از این دریچه‌ها متصل شده است. در میان دریچه‌های هارمونی، فضایی به قطر ۱۲۷ سانتی‌متر برای عبور فضانوردان بین ایستگاه و بخش‌های متصل شده و نقل و انتقال محموله‌های بسته‌بندی شده وجود دارد. بخش پشتیبانی چندمنظوره و آزمایشگاه کیبو پس از پرتاب به مدار زمین به هارمونی متصل خواهند شد. کلمبوس ۱۸ بهمن ۱۳۸۶ شاتل (اس‌تی‌اس-۱۲۲) ۲۰ بهمن ۱۳۸۶ ۱۲۸۰۰ کیلوگرم واحد تحقیقاتی اصلی اروپا در ایستگاه؛ این بخش مجهز به ۱۰ قفسه با ابعاد استاندارد است. هرکدام از این قفسه‌ها با اندازه‌ای به بزرگی یک اتاقک تلفن، قابلیت پشتیبانی یک آزمایشگاه مستقل به همراه تمام تجهیزات آن را دارا است. این تجهیزات شامل واحدهای نیرودهنده، خنک کننده، و سیستم‌های ارتباط داده‌ای و ویدئویی به پژوهشگران مستقر در زمین است. کیبو (۱) ۲۱ اسفند ۱۳۸۶ شاتل (اس‌تی‌اس-۱۲۳) ۲۲ اسفند ۱۳۸۶ ۴۲۰۰ کیلوگرم اولین قسمت از آزمایشگاه فضایی کیبو «بخش پشتیبانی آزمایش‌ها» (JEM-ELM) نام دارد، و شامل انبار و قفسه‌بندی لازم برای ابزار و وسایل آزمایشگاهی است. در بیرون این قسمت چند فضا برای انجام آزمایش‌ها در خلاء فضا درنظر گرفته شده است. کیبو (۲) ۵ خرداد ۱۳۸۷ شاتل (اس‌تی‌اس-۱۲۴) نامشخص ۱۵۹۰۰ کیلوگرم قسمت دوم آزمایشگاه فضایی کیبو «بخش آزمایشگاهی» (ELM-PM) نام دارد. این بخش دارای فشار هوا است و فضانوردان می‌توانند در آن به انجام آزمایش‌ها مورد نظر بپردازند. این بخش مجهز به ۱۰ قفسه با ابعاد استاندارد است. بخش آزمایشگاهی چندمنظوره آذر ۱۳۸۹ موشک پروتون نامشخص ۲۱۳۰۰ کیلوگرم هنوز پرتاب نشده واحد تحقیقاتی اصلی روسیه در ایستگاه؛ تأمین کننده سامانه‌های پشتیبانی زیست و فضای زندگی، کار و استراحت برای سرنشینان، به اضافه دریچه‌های اتصال برای نقل و انتقال بار. این بخش همچنین مجهز به تجهیزات کنترل جهت ایستگاه فضایی است که می‌توان از آنها در صورت بروز مشکل در سامانه‌های اصلی استفاده کرد. بخش باری اتصالی ۱ ۲۰۱۰ شاتل (اس‌تی‌اس-۱۳۱) نامشخص ۴۷۰۰ کیلوگرم از این بخش در ابتدا برای حمل بار و ابزارآلات از زمین به ایستگاه، و سپس بیشتر به عنوان انبار استفاده خواهد شد. در راستای تعهدات طرف آمریکایی در چهارچوب برنامه ایستگاه فضایی بین‌المللی، حمل این بخش به مدار زمین توسط ناسا (به جای روسیه) انجام خواهد گرفت. گره ۳ ۱۹ بهمن ۱۳۸۸ شاتل (اس‌تی‌اس-۱۳۰) یونیتی ۱۳۰۰۴ کیلوگرم گره ۳ آخرین بخش آمریکایی ایستگاه است. این بخش دارای سامانه‌های پیشرفته برای پشتیبانی زیست، از جمله دستگاه تولیدکننده اکسیژن و بازیافت آب است. گره ۳ دارای چندین دریچه پهلوگیری است که برای اتصال فضاپیماهای سرنشین‌دار و باری مورد استفاده قرار خواهد گرفت. بخش کوپولا نیز به گره ۳ متصل شده است. کوپولا ۱۹ بهمن ۱۳۸۸ شاتل (اس‌تی‌اس-۱۳۰) گره ۳ ۱۸۰۰ کیلوگرم کوپولا بخشی است که به عنوان برج مراقبت و نظارت ایستگاه عمل می‌کند. پنجره‌های بزرگ این بخش به فضانوردان امکان تماشای مستقیم عملکرد بازوهای روباتی و مانور فضاپیماهای نزدیک به ایستگاه را می‌دهد. از کوپولا برای رصد کردن زمین نیز استفاده می‌گردد. پنجره‌های کوپولا دارای درپوش‌های ویژه‌ای هستند که آنها را از صدمهٔ خرده‌شهاب‌سنگ‌ها محافظت خواهند کرد. بخش باری اتصالی ۲ نامشخص موشک سایوز نامشخص هنوز پرتاب نشده! طرح ساخت این بخش به‌تازگی توسط روسکاسموس ارائه شده، و به احتمال زیاد دارای کاربردی شبیه بخش باری اتصالی ۱ خواهد بود. در شمارش بخش‌ها، دو قسمت آزمایشگاه کیبو یه عنوان یک بخش شمرده شده‌اند. سامانه‌های اصلی ایستگاه فضایی بین‌المللی منبع اصلی تأمین نیرو در ایستگاه فضایی بین‌المللی، انرژی خورشیدی است. منبع نیرو منبع نیروی الکتریکی ایستگاه فضایی بین‌المللی انرژی خورشیدی است. انرژی خورشیدی ابتدا فقط توسط صفحات خورشیدی متصل به بخش‌های روسی ایستگاه یعنی زاریا و ازوزدا تامین می‌شد. بخش‌های روسی ایستگاه از جریان برق مستقیم ۲۸ ولتی بهره می‌برند. (سامانه برق فضاپیمای شاتل نیز همینگونه است.) آرایه صفحات خورشیدی دارای طولی معادل ۵۸ متر و سطحی برابر ۳۷۵ متر مربع است. این صفحات با حرکت‌های دورانی و چرخشی، خود را برای گرفتن بیشترین مقدار نور از خورشید تنظیم می‌کنند. پس از توسعه ایستگاه و نصب بخش‌ها و سازه‌های جدید، صفحات خورشیدی متصل به ستون فقرات ایستگاه، با تولید برق مستقیم ۱۳۰ تا ۱۸۰ ولتی، برق مورد نیاز بخش‌های دیگر را با تامین می‌کنند. این برق پس از دریافت از سامانه انرژی خورشیدی، در سراسر ایستگاه با ولتاژ ۱۶۰ ولت (مستقیم) پخش می‌شود و در صورت نیاز به صورت ۱۲۴ ولت (مستقیم) در اختیار فضانوردان قرار می‌گیرد. تبادل نیروی الکتریکی با توان و ولتاژ متفاوت بین بخش‌های مختلف ایستگاه به‌وسیله ترانسفورماتور انجام می‌شود. در تاریخ ۲۰ مارس ۲۰۰۹ میلادی، قسمت چهارم و نهایی صفحات خورشیدی ایستگاه (حاوی دو بال) با هدایت کنترل‌کننده‌های زمینی باز و آماده کار شدند. به این ترتیب ایستگاه بین‌المللی فضایی، ده سال پس از شروع عملیات مونتاژ، با نصب آخرین صفحات خورشیدی به حداکثر ظرفیت الکتریکی خود دست‌یافت.[۱۲] پشتیبانی زندگی [ویرایش] در ایستگاه فضایی بین‌المللی، نظارت بر فشار هوا، میزان اکسیژن، آب، و اطفاء حریق توسط «سامانه کنترل محیط و پشتیبانی زندگی» انجام می‌گیرد. کنترل هوای قابل تنفس (اتمسفر) داخل ایستگاه فضایی بین‌المللی مهم‌ترین وظیفه این سامانه‌است. وظیفه تولید اکسیژن در ایستگاه به عهده دستگاهی موسوم به الکترون است. الکترون نه تنها هوای درون ایستگاه را تصفیه می‌کند، بلکه با روش الکترولیز اکسیژن و هیدروژن را از آب مصرف‌شده در ایستگاه جدا کرده، اکسیژن را به اتمسفر ایستگاه برمی‌گرداند و هیدروژن را در فضا تخلیه می‌نماید. روش اصلی تصفیه هوای داخل ایستگاه در دستگاه الکترون، استفاده فیلترهایی مجهز به ذغال فعال است.[۱۳] در کنار آن، تمام آب مصرف شده در ایستگاه ذخیره و بازیابی می‌شود. فاضلاب ایستگاه شامل پسماند و پیشاب سرنشینان از دستشویی‌ها و حمام، و بخار آب داخل ایستگاه جمع‌آوری شده، پس از تصفیه مجدداً آب خالص از آن بازیافته می‌شود و مورد استفاده قرار می‌گیرد. فضای داخلی ایستگاه فضایی بین‌المللی نسبت به ایستگاه روسی میر بسیار بزرگ‌تر و کم‌سروصداتر است در آی‌اس‌اس پنجره‌های بیشتری نیز برای مشاهده زمین و محیط فضا جاسازی شده‌اند.[۱۴] کنترل جهت [ویرایش] جهت پرواز مداری ایستگاه فضایی بین‌المللی توسط یکی از دو سامانه موجود کنترل می‌شود. یکی از سامانه‌ها دارای چندین ژیروسکوپ کنترل‌کنندهٔ اندازهٔ حرکت زاویه‌ای (CMG) است که در حالت عادی جهت حرکت ایستگاه را تنظیم می‌کند. در صورتی که اشباع شدن سامانه CMG آن را از انجام کار بازدارد، سامانه کنترل جهت روسی، به‌طور خودکار کنترل ایستگاه را در دست می‌گیرد. این سامانه با استفاده از پیشرانه‌های موجود در بخش‌های روسی، جهت ایستگاه را ثابت نگه می‌دارد. کنترل ارتفاع [ویرایش] ارتفاع ایستگاه فضایی بین‌المللی از سطح زمین بین ۲۷۸ کیلومتر تا ۴۶۰ کیلومتر در تغییر است. ارتفاع پایین‌تر معمولاً برای اتصال شاتل با محموله سنگین، و ارتفاع حداکثر ۴۲۵ کیلومتر برای اتصال فضاپیمای پشتیبانی سایوز حامل سرنشینان به ایستگاه مناسب است. به دلیل نیروی گرانش زمین، و اصطکاک جزئی ولی دائمی با اتمسفر بسیار رقیق لایه‌های فوقانی جو، ارتفاع ایستگاه فضایی بین‌المللی حدود ۲٫۵ کیلومتر در ماه کاهش می‌یابد.[۱۵] به همین علت ارتفاع ایستگاه باید چندین مرتبه در سال اصلاح گردد.[۱۶] این اصلاح ارتفاع توسط پیشرانه‌های موجود در بخش ازوزدا، و همچنین پس از اتصال شاتل، پروگرس و فضاپیمای ترابری خودکار با استفاده از پیشرانه‌های آنها میسر است. اصلاح ارتفاع حدود ۳ ساعت (دو گردش مداری دور زمین) به طول می‌انجامد.[۱۶] تاریخچه [ویرایش] ایستگاه فضایی سالیوت-۷ یکی از ایستگاه‌های نسل دوم شوروی بود. ایستگاه‌های فضایی شوروی [ویرایش] پیشینه ایستگاه فضایی بین‌المللی به دوران جنگ سرد و مسابقه فضایی باز می‌گردد. در این دوره، اتحاد شوروی با ساخت سه نسل ایستگاه فضایی در مدار زمین، پیشگام سکونت دائمی انسان در فضا و استفاده از فن‌آوری فضایی بود.[۱۷] از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۲ میلادی شوروی با موفقیت هفت ایستگاه فضایی نسل اول و دوم سالیوت و آلماز را در مدار زمین ساخته و راه‌اندازی کرد. در سال ۱۹۸۶ نسل سوم ایستگاه فضایی یعنی ایستگاه میر در مدار زمین ساخته شد. بر اساس برنامه‌ریزی سازمان فضایی شوروی، این روند با ساخت ایستگاه فضایی عظیم نسل چهارم با نام میر-۲ در سال ۱۹۹۳ وارد مرحله جدیدی می‌شد.[۱۸] اما با فروپاشی شوروی و بحران مالی دهه ۱۹۹۰ در روسیه، ابعاد برنامه ایستگاه میر-۲ به دلیل کسر بودجه کاهش یافت، و با لغو پروازهای شاتل بوران، پروژه ایستگاه فضایی میر-۲ با تاخیرات پی درپی مواجه گشت. در سال ۱۹۹۲ سازمان‌های فضایی روسیه و اروپا مذاکراتی برای همکاری مشترک در ساخت و توسعه ایستگاه فضایی میر-۲ آغاز کردند.[۱۸] طرح ایستگاه فضایی آزادی [ویرایش] در همین حال در دهه ۱۹۸۰ میلادی، ایالات متحده برای رقابت با ایستگاه‌های فضایی سالیوت و میر شوروی، طرحی برای ساخت ایستگاه فضایی در دست داشت. این طرح رسما در ۵ بهمن ۱۳۶۲ (۲۵ ژانویه ۱۹۸۴) توسط رونالد ریگان رئیس جمهور وقت ایالات متحده اعلام شد.[۱۹] در سال ۱۹۸۸، ریگان رسما این ایستگاه را «آزادی» نام نهاد. ایستگاه فضایی آزادی دومین برنامه ساخت ایستگاه فضایی آمریکا پس از اسکای‌لب بود، و پس از فشار کنگره و کاهش بودجه اولیه، مبلغ ۱۲٫۲ میلیارد دلار در مارس ۱۹۸۷ برای توسعه برنامه تخصیص داده شد. علیرغم برنامه‌ریزی‌های اولیه، با کاهش پی درپی بودجه و افزایش هزینه‌های مورد نیاز برای ساخت ایستگاه، ناسا چندین بار وادار به بازبینی ابعاد طرح شد و برنامه ساخت ایستگاه با تاخیر طولانی مواجه گشت. فاجعه انفجار فضاپیمای چلنجر، افزایش هزینه‌های عملیاتی ناوگان شاتل فضایی، و تردید نسبت به امنیت پرواز آن، ضربه دیگری بر این پروژه وارد کرد. اما سر انجام در سال ۱۹۹۰ برنامه ساخت ایستگاه فضایی آزادی زیر بار خود کمر خم کرد و علیرغم تلاش ناسا برای بازبینی آن، بطور کلی لغو شد.[۲۰][۲۱] همکاری پس از پایان جنگ سرد [ویرایش] پس از پایان جنگ سرد و از سال ۱۹۹۰، دولت‌های آمریکا و روسیه گفتگوهایی را برای تلفیق تلاش‌هایشان برای ساخت ایستگاه فضایی جدید آغاز کردند. در تابستان سال ۱۹۹۳ دولت‌های آمریکا و روسیه برای تلفیق پروژه ایستگاه‌های فضایی میر-۲ و آزادی به توافق اولیه دست یافتند. سپس موافقت شد که برنامه‌های ساخت ابزار و آزمایشگاه‌های فضایی ژاپن و سازمان فضایی اروپا نیز در این برنامه گنجانده شود. با ترکیب طرح‌های پیشین، توافق نهایی برای ساخت ایستگاه فضایی در ۱۰ آبان ۱۳۷۲ (یکم نوامبر ۱۹۹۳) حاصل شد. طرح ایستگاه فضایی بین‌المللی نسبت به طرح‌های پیشین دارای مزایای زیادی بود که از جمله آنها می‌توان به حجم مفید بیشتر ایستگاه، استفاده از تجربه طولانی روسیه در توسعه ایستگاه‌های فضایی، آماده‌سازی سریع‌تر، و توزیع هزینه‌های پروژه بین همه مشارکت‌کنندگان اشاره کرد. قرار بر این شد که از تمام برنامه‌های کشورهای مشارکت‌کننده در ساخت و توسعه ایستگاه فضایی بین‌المللی استفاده شود. این برنامه‌ها شامل ایستگاه فضایی میر-۲، ایستگاه فضایی آزادی، آزمایشگاه کلمبوس، و آزمایشگاه کیبو بود.[۲۰][۲۱] پروژه شاتل-میر [ویرایش] در همین حال و به منظور آماده‌سازی، هماهنگی سامانه‌ها و آشنایی کارشناسان طرفین پروژه با سامانه‌های فضایی یکدیگر، توافق‌نامه دیگری با هدف «همکاری بین ایالات متحده آمریکا و فدراسیون روسیه برای استفاده از فضا برای مقاصد صلح‌آمیز» در سال ۱۹۹۲ بین بوریس یلتسین و جرج بوش (پدر) امضا شد که برنامه شاتل-میر نام دارد. اجرای این توافق‌نامه گامی عمده پیش از ساخت ایستگاه بین‌المللی بود و به «فاز یکم» مشهور است («فاز دوم» ساخت ایستگاه بین‌المللی است). برنامه شاتل-میر امکان سفر فضانوردان آمریکایی به ایستگاه فضایی میر، توسعه سامانه‌های لازم برای اتصال شاتل فضایی آمریکا به ایستگاه، و امکان پرواز فضانوردان روسی با شاتل فضایی را فراهم آورد. همچنین کارشناسان آمریکایی به دانش و تجربه روسیه در زمینه اقامت بلندمدت انسان در فضا دسترسی پیدا کردند. در پی این موافقت‌نامه، فضاپیماهای شاتل آمریکایی در ۱۲ نوبت بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۸ به ایستگاه فضایی میر متصل شدند. این دومین همکاری فضایی آمریکا و روسیه پس از پروژه آپولو-سایوز محسوب می‌شود، و سابقه همکاری دو کشور در آن پروژه، در تسریع روند برنامه شاتل-میر بی‌تاثیر نبوده است.[۲۲][۲۳][۲۴] مشارکت اروپا و ژاپن [ویرایش] سازمان فضایی اروپا دارای تجربه در ساخت ایستگاه فضایی نیست، اما فضانوردان این سازمان چندین بار در قالب برنامه‌های مشترک به ایستگاه فضایی میر سفر کرده بودند. آزمایشگاه فضایی کلمبوس در اصل به عنوان یک آزمایشگاه مداری مستقل طراحی شده بود. پس از ورود اروپا به پروژه ایستگاه فضایی بین‌المللی، تغییراتی در طراحی آزمایشگاه داده، قابلیت اتصال به ایستگاه در آن تعبیه شد. مشارکت دیگر اروپا در این پروژه، فرستادن فضاپیمای ترابری خودکار توسط موشک پرقدرت آریان-۵ به ایستگاه فضایی است. سازمان فضایی ژاپن نیز به مانند همتای اروپایی خود، آزمایشگاه فضایی کیبو را به عنوان آزمایشگاه مداری مستقل طراحی کرده بود. آن طرح نیز مانند طرح کلمبوس تبدیل به یکی از بخش‌های ایستگاه فضایی بین‌المللی شد. نام‌گذاری ایستگاه فضایی [ویرایش] این ایستگاه بطور رسمی با نام «ایستگاه فضایی بین‌المللی» شناخته می‌شود. در آغاز پروژه، ناسا نام «آلفا» را برای ایستگاه پیشنهاد کرده بود،[۲۵] اما این نام با مخالفت سازمان فضایی روسیه مواجه و کنار گذاشته شد. از نظر روس‌ها، حرف «آلفا» به عنوان «نخستین» حرف الفبای یونانی بیانگر گام «نخست» در ساخت ایستگاه‌های فضایی است، در حالیکه این پروژه به عنوان نسل سوم ایستگاه‌های فضایی شناخته می‌شود. سازمان فضایی روسیه نام «آتلانت» را پیشنهاد کرد که آن هم به علت شباهت به نام فضاپیمای آتلانتیس، مورد قبول واقع نشد.[۲۶][۲۷][پیوند مرده] معدودی از منابع آمریکایی هنوز نام «آلفا» را بطور غیررسمی برای ایستگاه بکار می‌برند.[۲۸] فضاپیماهای پشتیبانی [ویرایش] شاتل دیسکاوری در حال نزدیک شدن به ایستگاه؛ بخش هارمونی در محفظهٔ بار شاتل دیده می‌شود. فضاپیمای سایوز پس از جدا شدن از ایستگاه پرواز فضاپیمای اریون در دهه آینده به ایستگاه آغاز خواهد شد. برای حمل و نقل فضانوردان، رساندن وسایل مورد نیاز زندگی آنها، ابزار آزمایشگاهی و قطعات و قسمت‌های جدید برای گسترش فضای ایستگاه فضایی بین‌المللی از فضاپیماهای روسی، آمریکایی و اروپایی استفاده می‌شود. فضاپیماهای فعلی [ویرایش] فضاپیماهای کنونی فضاپیما مأموریت درگاه اتصال متصل‌شده در (UTC) جداشدن در (UTC) یادداشت‌ها Progress M-14M Progress 46 Cargo پیرس 02012-01-28 ۲۸ ژانویه ۲۰۱۲ 02012-04-24 ۲۴ آوریل ۲۰۱۲ آمریکا (ناسا): ناوگان شاتل فضایی برای رساندن بخش‌های جدید ایستگاه، ابزار و وسایل مورد نیاز، و نقل و انتقال فضانوردان. در حال حاضر سه فروند شاتل فضایی با نام‌های اندور، دیسکاوری و آتلانتیس به کار پشتیبانی ایستگاه فضایی گمارده شده‌اند. این ناوگان از سال ۱۹۹۸ تقریباً فقط به ساخت و پشتیبانی ایستگاه فضایی بین‌المللی اختصاص داده شده‌اند.[۲۹] فضاپیمای کلمبیا، نخستین فضاپیمای این ناوگان و یکی از فضاپیماهای پشتیبانی ایستگاه فضایی بین‌المللی، در راه بازگشت از ایستگاه در روز ۱۲ بهمن ۱۳۸۱ منفجر شد و تمامی ۷ سرنشین آن کشته شدند.[۳۰] روسیه (روسکاسموس): فضاپیمای سایوز برای نقل و انتقال فضانوردان؛ تخلیه اضطراری فضانوردان از ایستگاه؛ هر فضاپیمای سایوز می‌تواند تا ۶ ماه به ایستگاه فضایی بین‌المللی متصل باقی بماند. روسیه (روسکاسموس): فضاپیمای پروگرس برای پشتیبانی ایستگاه فضایی بین‌المللی؛ حمل بار مواد، وسایل و ابزار مورد نیاز برای زندگی و کار و پژوهش؛ اصلاح مدار ایستگاه؛ تخلیه زباله و دور ریختنی‌های ایستگاه اروپا (اِسا): فضاپیمای ترابری خودکار برای پشتیبانی ایستگاه فضایی بین‌المللی؛ حمل مواد، وسایل و ابزار مورد نیاز برای زندگی و کار و پژوهش؛ اصلاح مدار ایستگاه؛ تخلیه زباله و دور ریختنی‌های ایستگاه برنامه‌ریزی شده برای آینده [ویرایش] ژاپن (جاکسا): فضاپیمای ترابری اچ-۲ برای پشتیبانی آزمایشگاه فضایی کیبو (برنامه‌ریزی شده برای ۲۰۰۹)[۳۱] روسیه (روسکاسموس): فضاپیمای پاروم برای حمل بار به ایستگاه، و یدک‌کشیدن محموله‌ها و فضاپیماهای دیگر از مدار زمین به ایستگاه فضایی بین‌المللی (برنامه‌ریزی شده برای ۲۰۰۹)[۳۲] آمریکا (ناسا): فضاپیمای اریون برای نقل و انتقال فضانوردان؛ حمل بار (برنامه‌ریزی شده برای ۲۰۱۴)[۳۳] پیشنهاد شده برای آینده [ویرایش] آمریکا (شرکت اسپیس ایکس): فضاپیمای اژدها برای نقل و انتقال فضانوردان (پیش‌بینی شده برای ۲۰۱۰)[۳۴] روسیه (روسکاسموس): فضاپیمای شاتل کلیپر برای نقل و انتقال فضانوردان؛ حمل بار و ابزار و ادوات مورد نیاز (پیش‌بینی شده برای ۲۰۱۲) اروپا-روسیه: سایوز-کی (موسوم به یورو-سایوز یا ACTS) برای نقل و انتقال فضانوردان؛ حمل بار و ابزار و ادوات مورد نیاز (پیش‌بینی شده برای ۲۰۱۴)[۳۵] ایستگاه‌های پرتاب فضاپیما [ویرایش] پایگاه فضایی بایکونور (جمهوری قزاقستان - قبلا جزئی از اتحاد جماهیر شوروی). این پایگاه تا سال ۲۰۵۰ در اجاره روسیه است. پایگاه فضایی کندی (ایالات متحده آمریکا) پایگاه فضایی گویان در گویان فرانسه (سازمان فضایی اروپا)
برچسب‌ها: ایستگاه فضایی

 

 

معرفی ناسا

سه شنبه هشتم فروردین 1391

 

 
نشان سازمان هوانوردی و فضایی ملی آمریکا (ناسا)

ناسا مخفف «سازمان ملی هوانوردی و فضایی آمریکا» [۱] است.

ناسا عهده دار و مجری طرح های ملی ایالات متحده در زمینه برنامه‌های فضایی است. هم چنین ناسا مسئول مدیریت و اجرای پژوهش‌های تجاری و نظامی در زمینه ی هوافضا است. این سازمان در ۲۹ ژوئیه ۱۹۵۸ پایه گذاری شده و بودجه آن در سال مالی ۲۰۰۷ برابر ۱۶ میلیارد دلار است [۲].

 

ناسا فرزند مسابقه فضایی

ابر رایانه کلمبیا متعلق به ناسا

پس از آن که شوروی با پرتاب اسپوتنیک، نخستین ماهواره فضایی جهان، آغازگر عصر فضا شد، دوایت آیزنهاور رییس جمهور وقت ایالات متحده با ادغام شرکت ها و سازمان‌های فعال در زمینه هوا و فضا فرمان پایه گذاری ناسا را صادر نمود.

پرواز به ماه نوشتار اصلی: پروژه جمینای

نوشتار اصلی: پروژه آپولو


پیشرفت شوروی در مسابقه فضایی و فرستادن نخستین فضانورد جهان یوری گاگارین به مدار زمین در دهه ۶۰ میلادی، دولت وقت آمریکا را وادار به سرمایه‌‌گذاری‌های کلان در امور فضایی کرد. جان اف کندی رییس جمهور پیشین آمریکا در سال ۱۹۶۲ برنامه بلندپروازانه دولت را برای فرستادن فضانورد به ماه اعلام کرد. پس از ۷ سال کوشش، هزینه کردن ۱۱ میلیارد دلار و کشته شدن ۳ فضانورد در آزمایش آپولو ۱، در پایان سفینه ماه پیمای آپولو ۱۱ در سال ۱۹۶۹ بر سطح ماه فرود آمد و نیل آرمسترانگ نخستین انسانی شد که بر سطح ماه گام گذاشت. پس از آن ۶ ماموریت دیگر آپولو ۱۲ تا آپولو ۱۷ به ماه سفر کردند که همه آن ها به جز آپولو ۱۳ ماموریت هایشان را بر پایه ی برنامه پیشین به انجام رساندند.

همکاری آمریکا و شوروی در پروژه آپولو-سایوز

مهندسان کنترل پرواز در سال ۱۹۶۹

پرواز بعدی فضاپیمای آپولو نه برای ماه، بلکه برای آغاز نخستین همکاری فضایی ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی در پروژه آزمایشی آپولو-سایوز بود. در این پرواز، سفینه آمریکایی آپولو ۱۸ در مدار زمین به فضاپیمای روسی سایوز-۱۹ پیوست و سرنشینان دو فضاپیما نخستین همکاری فضایی را به نام خود به ثبت رساندند. پس از این عملیات، تا سال ۱۹۸۱ و آغاز عصر شاتل، ناسا پرتاب فضانوردان به فضا را متوقف کرد.

شاتل فضایی دوره با اهمیت بعدی در فعالیتهای فضایی ناسا از سال ۱۹۸۱ با پرتاب اولین شاتل فضایی آغاز شد. شاتل فضاپیمایی است که برای حمل بار و ۷ فضانورد به فضا طراحی شده‌است. مهم‌ترین تفاوت شاتل با سفینه‌های پیشین قابلیت استفاده مجدد از این فضاپیما است. فضاپیمای شاتل سوار بر موشک به فضا پرتاب می‌شود اما هنگام بازگشت به زمین مانند گلایدر در باند فرودگاه فرود می‌آید. تا کنون ۶ فروند فضاپیمای شاتل ساخته شده که اولین آن یعنی اینترپرایز صرفاً برای آزمایش در جو زمین ساخته شد و هم اکنون در بخش جدیدالتأسیس موزه هوافضای واشینگتن با نام اودوار هازی (Udvar Hazy) در معرض دید عموم قرار دارد. ۵ شاتل دیگر جمعا اقدام به ۱۲۰ پرواز به فضا کردند که ۱۱۸ مورد از آن با موفقیت انجام شده‌است.

تراژدی‌های شاتل از ۵ فروند شاتل عملیاتی ناسا، شاتل چلنجر در سال ۱۹۸۶ فقط ۷۳ ثانیه پس از پرتاب به خاطر نقص فنی منفجر شد و تمامی ۷ فضانورد آن از جمله یک معلم کشته شدند. مجدداً در سال ۲۰۰۳ میلادی، شاتل کلمبیا هنگام بازگشت به زمین به خاطر آسیب دیدگی یکی از بالها منفجر شد و تمامی ۷ فضانورد آن کشته شدند. پس از این ۲ سانحه، ناسا اعلام کرد که فضاپیماهای شاتل را در سال ۲۰۱۰ بازنشست خواهد کرد.

ایستگاه بین‌المللی فضایی نوشتار اصلی: ایستگاه بین‌المللی فضایی

اولین ایستگاه فضایی آمریکاییان اسکای لب نام داشت که در سال ۱۹۷۹ در آب‌های اقیانوس هند سقوط کرد.

درحال حاضر بزرگ‌ترین پروژه فعال ناسا کار بر روی ایستگاه فضایی بین‌المللی است. این ایستگاه بطور مشترک توسط سازمان فضایی اروپا، سازمان فضایی روسیه، ناسا، آژانس تحقیقات فضایی و هوافضای ژاپن، آژانس فضایی کانادا و آژانس فضایی برزیل ساخته می‌شود. پیش از بازنشست شدن فضاپیماهای شاتل در ۲۰۱۰، مهم‌ترین ماموریت آنها رساندن قطعات و تجهیزات لازم برای گسترش ایستگاه فضایی بین‌المللی است.

مریخ نوردهای ناسا درسال ۲۰۰۴، دو مریخ نورد ناسا در سطح سیاره مریخ فرودآمدند. طراحی سیستم نقلیه این خودروها به گونه‌ای است که در سطح شنی، سنگلاخی و ناصاف امکان حرکت و مانور آنها وجود دارد. این مریخ نوردها با استفاده از دوربین‌ها و آلات و ادوات دقیقی که به همراه دارند از سال ۲۰۰۴ به کاوش و تحقیق در سطح سیاره سرخ مشغول هستند. این ۲ مریخ نورد در اصل برای ماموریتی چندماهه طراحی شده بودند اما هنوز پس از گذشت چندین سال به کار خود ادامه می‌دهند.

ناسا، سازمان فضایی روسیه، سازمان فضایی اروپا و سازمان فضایی چین امروزه به‌دنبال بازگشت و تأسیس پایگاه بر روی کره ماه می‌باشند.[۳]

مراکز فنی، پشتیبانی، و پژوهشی مرکز پژوهشی ایمز ناسا

نگارخانه


برچسب‌ها: ناسا
 

 

برنامه نویسی به زبان C

جمعه چهارم فروردین 1391

 

در این پست براتون جزوه اموزش برنامه نویسی به زبان c قرار دادم امیدوارم براتون مفید باشه
دانلود در ادامه مطلب
برچسب‌ها: برنامه نویسی زبان C
ادامه مطلب...

 

 

تهدید جهانی هکرها

جمعه چهارم فروردین 1391

 

تهدید به خاموشی جهانی اینترنت توسط هکرهای "ناشناس"
گروه هکرهای ناشناس و یا افرادی که خود را وابسته به این گروه معرفی می کنند، تهدید کرده اند که به زودی حمله سایبری یکپارچه ای از جانب این گروه انجام گرفته و اینترنت در سرتاسر جهان از کار خواهد افتاد.

به گزارش خبرگزاری مهر، با این همه چند خطای کوچک در اعلام بیانیه این گروه باعث شده تا متخصصان امنیت شبکه آن را یکی از دروغهای روز اول آوریل در نظر بگیرند. این تهدید که بر روی وب سایت میزبان اطلاعات به نام Pastebin منتشر شده اعلام می کند روز 31 مارچ 2012 گروه ناشناس، اینترنت را از کار خواهد انداخت، ماموریتی که آن را "ماموریت خاموشی جهانی" نامگذاری کرده اند.

در این پیام همچنین اعلام شده "این حمله عظیم سایبری در اعتراض به لایحه SOPA، وال استریت، رهبران غیر مسئول و بانکداران دوست داشتنی که به خاطر نیازهای خودخواهانه خود جهان را در فقر نگه داشته اند" انجام خواهد گرفت. این حمله به گفته هکرها به گونه ای طراحی نشده تا اینترنت نابود شود، بلکه تنها برای اثبات توانایی و نمایش درخواست هکرها اینترنت برای مدتی از کار خواهد افتاد. این پیغام بر روی وب سایت Pastebin به صورت امضا نشده و توسط یک کاربر مهمان ارسال شده است.

ماموریت خاموشی جهانی

این ماموریت از پشتیبانان خود درخواست کرده تا ابزار ویژه بالا بردن ترافیک شبکه را دانلود کرده و با استفاده از آن ترافیک 13 سرور نام دامنه اصلی یا DNS اینترنت را تا بیش از حد توانایی پردازش آنها بالا برده و منجر به از کار افتادن آن شوند.

به گفته "رابرت دیوید گرهام" از شرکت ایمنی شبکه "Errata"، این سرورها مانند دفتر تلفنی برای اینترنت هستند که اسامی دستگاه های مختلف را به آدرسهای شبکه ترجمه می کنند. مانند تبدیل www.google.com به آدرسی متشکل از اعداد مختلف که توسط شبکه قابل شناسایی هستند.

در صورتی که هکرها بتوانند این دفترچه تلفن را از کار بیاندازند، نوشتن آدرس وب سایتی بر روی نوار آدرس مرورگر نتیجه ای به جز نمایش پیام خطا را در بر نخواهد داشت. ناشناسها اعلام کرده اند که این خاموشی یک ساعت یا بیشتر و یا حتی چند روز ادامه خواهد داشت، به گفته آنها این خاموشی هر چه باشد، قطعا جهانی خواهد بود.

سیزدهی که واقعا 13 نیست

گراهام توضیح می دهد که 13 DNS در جهان وجود دارند اما از کار انداختن آنها به سادگی گه گروه ناشناس فکر می کند نیست. هریک از این سرورها توسط سازمانی خاص کنترل می شود و هر یک از نرم افزارها و سخت افزارهای متفاوتی استفاده می کنند از این رو شیوه ای که بتواند یکی از این سرورها را از کار بیاندازد به طور حتم نمی تواند 12 سرور دیگر را نیز از کار بیاندازد.

دلیل دیگری که گراهام بر اساس آن معتقد است ناشناسها توانایی از کار انداختن اینترنت جهانی را ندارند پدیده ای به نام "انیکست" (anycast) است که مسیردهی اینترنت را در هم پیچانده و ترافیک های DNS را به دیگر سرورهایی که در سرتاسر جهان واقع شده اند، هدایت می کند.

"کیم دیویس" از ICANN نیز در توضیح بیشتر می گوید: تنها 13 سرور اصلی برای اینترنت وجود ندارند، صدها سرور اصلی در میان بیش از 130 نقطه مختلف و در کشورهای مختلف وجود دارند و رقم 13 تنها به معنی محدودیت تکنیکی طراحی شده است و این به آن معنی است حداکثر ممکن تعداد ماموران رسمی شناخته شده که وظیفه انتقال داده ها در مناطق اصلی را به عهده دارند 13 خواهد بود.

بر اساس گزارش MSNBC، به گفته متخصصان شاید هکرهای ناشناس بتوانند حمله ای انجام دهند اما محدوده حمله آنها همان مکانی خواهد بود که دستگاه مهاجم در آن واقع شده است و شاید بتوانند بر روی چند DNS اثر بگذارند اما احتمال اینکه بتوانند تمامی آنها را برای یک روز از کار بیاندازند بسیار کم و تقریبا غیر ممکن است.

دروغ اول آوریل؟

عده ای دیگر بر این باورند که این پیام هکرها یکی از دروغهایی است که هر سال در گوشه و کنار جهان در روز اول آوریل گفته می شود و اگر هکرها می خواهند واقعا چنین کاری انجام دهند بهتر است روز دیگری را برای آن انتخاب کنند!

"دن کمینسکی" متخصص شناخته شده امنیت شبکه معتقد است بازتاب خبری چنین تهدیدی می تواند از خود آن مخرب تر باشد، البته در صورتی که تهدیدی در کار باشد. به گفته وی زمانی که هکرها ضرب العجلی را تعیین می کنند رسانه ها آن تاریخ را به یک روز رستاخیز تبدیل می کنند که این کار نسبت به خود حمله از تخریب بیشتری برخوردار است.

بر اساس گزارش فوربس، کمینسکی معتقد است گروه هکرهای ناشناس نیازی ندارند تا در روز 31 مارچ کار ویژه ای انجام دهند، زیرا شدت تهدید به اندازه ای قوی است که افراد در گوشه و کنار جهان درباره آنها سخن گفته و این گروه را به یکدیگر معرفی کنند.                                                                                                                                                                         منبع: رامین عالمیان راد                                       


برچسب‌ها: تهدید جهانی
 

 

اولین ربات فضانورد

جمعه چهارم فروردین 1391

 

دست دادن اولین روبات فضانورد با انسان در فضا
روبات انسان نما و انسان برای اولین بار و طی مراسمی با "اولین دست دادن در فضا" در ایستگاه فضایی بین المللی با یکدیگر متحد شدند.

به گزارش خبرگزاری مهر، "دنیل بربنک" فرمانده ایستگاه فضایی بین المللی برای اولین بار با "روبونات" فضانورد روباتیک ناسا، در فضا دست داد، این اولین باری است که انسانها و روباتهای شبه انسانی در فضا با یکدیگر دست می دهند.

روبونات 2.3 میلیون دلاری ناسا، فوریه سال گذشته به همراه آخرین ماموریت شاتل دیسکاوری به ایستگاه فضایی بین المللی ارسال شد. سرنشینان ایستگاه نیز برای آزمودن توانایی های این روبات طی یک روز برای کمک به فضانوردان آن را مورد آزمایش قرار دادند.

فرمانده ایستگاه فضایی بین المللی در حال دست دادن با اولین روبات فضانورد در ایستگاه فضایی

نرم افزار رایانه ای ویژه این روبات که به تازگی از زمین ارسال شده بود، باعث شد تا روبات بتواند دست راستش را دراز کرده و انگشتانش را به سمت بربنک بگیرد و در این هنگام نیز بربنک دست روبونات را گرفته و به نشانه احترام تکان داد.

بربنک پس از اجرای این مراسم گفت: دست دادن با این روبات برای ثبت رکورد بسیار جالب بود. وی همچنین برنامه نویسی و مهندسی روبونات را نیز بسیار قابل توجه و تاثیرگذار اعلام کرد.

بر اساس گزارش هرالد سان، روبونات پس از این مراسم هر دو دست خود را برای گفتن "سلام دنیا" به زبان اشاره انگلیسی بالا آورد.

ناسا در حال حاضر دارای چهار روبات فضانورد است و در عین حال تعداد بیشتری از این روباتها در دست ساخت هستند


برچسب‌ها: ربات ها
 

 

سفینه مریخ پیما

پنجشنبه سوم فروردین 1391

 

مریخ نورد جدید ناسا

آزمایشگاه علمی مریخ یا همان Curiosity که به عنوان جدیدترین مریخ نورد ناسا در حال سخت و آماده سازی می باشد به عنوان یکی از بخش های اصلی برنامه های بلند مدت ناسا و اکتشافات ربوتیک سیاره مریخ به شمار می آید. بر طبق برنامه ریزی ها این ماموریت برای اواخر سال 2011 برنامه ریزی شده و مریخ نورد از کیپ کاناورال فلوریدا به سوی مریخ پرتاب می شود. همچنین بر اساس محاسبات در آگوست سال 2012 در یکی از جذاب ترین نقاط مریخ فرود خواهد آمد.

از جمله اهداف اصلی Curiosity که در واقع یک آزمایشگاه متحرک و بسیار مجهز است ارزیابی شرایط مریخ می باشد به گونه ای که تمامی تردیدها و ابهامات را در رابطه با شرایط حیات در این سیاره برطرف نماید. این مریخ نورد به ما خواهد گفت که آیا محیط مریخ قادر به پشتیبانی حیات میکروبی بوده و در صورت پاسخ مثبت آیا هنوز هم امکان حیات در این سیاره وجود دارد یا خیر. درواقع این ماموریت به ما کمک خواهد نمود تا به درک بهتری نسبت به شرایط حیات در سیاره مریخ دست یابیم.

 

 




شته شده در  سه شنبه بیست و چهارم خرداد 1390ساعت 20:12  توسط علیرضا شهریاری |  نظر بدهید





ثبت پروژه های عظیم فضايي توسط ژاپني ها

گاهی اوقات دنیای واقعی و اتفاقات روزمره حتی از رویا و تصورات بسیاری از ما انسان ها نیز پیشی می گیرد. "انرژی" .بله، این واژه که به دفعات آن را شنیده اید یکی از مهمترین نیازهای انسان در کره زمین بوده و مشکلات حاصل از کاهش منابع سوختی و انرژی روز به روز در حال افزایش است. محققین و دانشمندان زیادی برای پیدا نمودن روش های جدیدی که بتوانند برطرف کننده نیازهای سوختی در کره زمین باشد در تلاشند و اینبار ژاپنی ها طرحی باورنکردنی ارائه داده اند!

نظرتان درباره يك جمع كننده خورشيدي بر سطح ماه كه قادر است انرژي را به زمين انتقال دهد چيست؟! اين طرح که "لونا رینگ" خوانده می شود توسط يك كمپاني ژاپني 200 ساله ارائه شده است. اين كمپاني با نام شي مي زو Shimizu)) به خاطر تكنولوژي هاي آينده و ارتقاء ساختارهاي گوناگون به خود مي بالد. در مورد لونا رينگ بايد گفت در واقع مجموعه اي از سلولهاي خورشيدي است كه قادر خواهد بود همانند يك كمربند در طول تمام 11000 كيلومتر خط استواي ماه قرار گرفته و يك دستگاه انتقال ليزري٬ يك پرتو ليزر متراكم پر انرژي را به سوي ايستگاه هاي دريافت كننده روي زمين خواهد فرستاد.

اطلاعات بیشتر در ادامه مطلب....


برچسب‌ها: بشر در راه تسخیر فضا
 

 

juno در راه مشتری

پنجشنبه سوم فروردین 1391

 

juno در راه مشتری 

آیا تاکنون راجع به نقل مکان و سفر به محیطی بسیار بزرگتر و متفاوت از مکان فعلی که در آن زندگی می کنید فکر کرده اید؟! زمین سیاره ای زیبا و شگفت انگیز است اما رشد چشمگیر جمعیت و تغییرات عظیم ناشی از فعالیت ها و تخریب انسان ها می تواند شرایط حیات را در این سیاره بسیار مشکل نماید. پس چطور است به مشتری برویم!!!؟

سیاره مشتری دارای جرمی حدود 318 برابر زمین بوده به طوری که قادر است 1300 زمین را در خود جای دهد. اما دانش ما در رابطه با این سیاره تا چه حدی است؟ آیا با توجه میدان های مغناطیسی و تشعشعات قدرتمند این سیاره امکان حیات در آن وجود دارد؟ به زودی به شکل دقیق تری خواهیم فهمید چرا که جونو (juno) در حال آماده سازی برای سفر به این سیاره و ارسال اطلاعات دقیقی پیرامون مشتری برای ما خواهد بود.

 

سفینه فضایی ناسا بنام Juno در محیط مجازی مشابه ژوپیتر (مشتری) با میزان اشعه ای بسیار بالاتر از هر محیطی که تا کنون ناسا به آنجا سفینه فرستاده ( به استثناء خورشید ) آزمایش خواهد شد.


http://spaceflightnow.com/news/n0909/24juno/juno.jpg

در یک اتاق بسیار ویژه و استریل در Denver که Juno در آنجا مونتاژ می شود٬ متخصصین اخیراً یک سپر محافظتی منحصر به فرد را اطراف تجهیزات الکترونیکی حساس آن اضافه کرده اند. امروزه تصاویر جدیدی از مونتاژ آن منتشر شده است.



Scott Bolton مخترع اصلی Juno درمرکز تحقیقات جنوب غربی San Antonio چنین اظهار کرد: Juno اساساً یک تانک کاملاً مجهز جهت سفربه ژوپیتر می باشد و در ادامه افزود: مغز Juno بدون سپر محافظتی اش و یا جهش تشعشعی اش در اولین دقایق هنگام نزدیک شدن به ژوپیتر ذوب خواهد شد.

یک میدان مغناطیسی قدرتمند که مشابه ضعیف تر آن در اطراف زمین وجود دارد ژوپیتر را از ذرات باردار خورشیدی محافطت می کند.الکترونها٬ پروتونها و یونهای اطراف ژوپیتر بر اثر چرخش فوق العاده سریع سیاره انرژی می گیرند و با سرعتی تقریباً برابر با نور حرکت می کنند.

 

 

تسمه های تشعشعی ژوپیتر شکلی شبیه دوناتهای بسیار بزرگ اطراف منطقهً استوایی سیاره دارند و به امتداد تقریباً 650٬000 کیلومتر (400٬000 مایل) ماورای قمر Europa خارج از راس توده ژوپیتر کشیده شده اند. Bill Mc Alpine مدیر کنترل تشعشعاتی Juno در آزمایشگاه Jet Propulsion ناسا در Pasadena, Calif گفت: Juno بمدت 15ماه به دور ژوپیتر می گردد و سفینه باید با تعادل بیش از 100 میلیون اشعه ایکس دندانی مقاومت کند. به همان روشی که موجود زنده نیاز به محافطت ارگانهایش در طول مدت آزمایش اشعه ایکس دارد ٬ ما باید مغز و قلب Juno را نیز حفط کنیم.

 

 

 

حال تدبیر چیست؟

به Juno نوعی از کف سربی شش ضلعی در مسیر استروییدها داده شد. با هدایت از JPL و جستجوگر اصلی ٬ مهندسین در سیستم های فضایی Lockheed Martin یک جهش تشعشعاتی ویژه ای از جنس تیتانیوم برای توپ الکترونیکی متمرکز طراحی کرده و ساخته اند. درحالیکه مواد دیگری وجود دارند که بلاکر های تشعشعاتی خوبی میتوان با آنها ساخت٬ مهندسین تیتانیوم را انتخاب می کنند چراکه سرب برای مقاومت در برابر ارتعاشات پرتاب بسیار نرم بوده (و مناسب نمی باشد) و برخی مواد دیگری نیز کار کردن با آنها بسیار سخت می باشد.

هر دیواره تیتانیومی تقریباً یک متر مربع مساحت ٬ حدود 1 سانتی متر ضخامت ( یک سوم اینچ ) و 18 کیلوگرم حجم دارد. این جعبه تیتانیوم اندازه ای به میزان بدنه SUV دارد که جعبه نگهداری داده ها و فرمان Juno ( مغز سفینه فضایی) ٬ واحد توزیع داده ها و قدرت (قلب آن) و حدود 20 مونتاژ الکترونیکی را دربرگرفته است. وزن کل جهش حدود 200 کیلوگرم می باشد.

این جهش به منظور پیش گیری کامل هر الکترون Jovian ٬یون و یا پروتون از ضربه زدن به سیستم طراحی نشده است اما بطور برجسته تشعشع موثر کهنی را که روی الکترونیکها در طول مدت ماموریت دارد کاهش می دهد.

بولتن گفت: جهش تشعشع متمرکز در نوع خود اولین است و ما اساساً آنرا از ground up طراحی کرده ایم.

زمانیکه سفینه فضایی Galileo ناسا از سال 1995 تا 2003 به ژوپیتر سفر کرد٬ الکترونیک های آن با ترکیبات مخصوصی که برای مقاومت در برابر تشعشعات طراحی شده بودند حفاظت گردیدند. همچنین Galileo درجاییکه Juno فعالیت می کند نیازی به طی کردن سخت ترین مناطق تشعشع ندارد.

 

 

معمولا مشتری چهارمین شی درخشان آسمان می‌باشد اگرچه گهگاه بهرام درخشان‌تر به‌نظر می‌آید. جرم مشتری ۲٫۵ بار از مجموع جرم سیارات سامانه خورشیدی بیش‌تر است. جرم مشتری ۳۱۸ بار بیش‌تر از جرم زمین است. قطر آن ۱۱ برابر قطر زمین است. مشتری می‌تواند ۱۳۰۰ زمین را درخود جای دهد. میانگین فاصله آن از خورشید در حدود ۷۷۸ میلیون و ۵۰۰ هزار کیلومتر می‌باشد یعنی بیشتر از ۵ برابر فاصله زمین از خورشید. ستاره‌شناسان با تلسکوپ‌های مستقر در زمین و ماهواره‌هائی که در مدار زمین می‌گردند به مطالعه مشتری می‌پردازند. ایالات متحده تا کنون ۶ فضاپیمای بدون سرنشین را به مشتری فرستاده است. در ژوئیه ۱۹۹۴، هنگامی که ۲۱ تکه از دنباله دار شومیکر-لوی ۹ با اتمسفر مشتری برخورد نمود ستاره‌شناسان شاهد رویدادی بسیار تماشائی بودند. این برخورد باعث انفجارهای مهیبی شد که بعضی از آن‌ها قطری بزرگتر از قطر زمین داشت. مشتری گوی غول پیکری از مخلوط گاز و مایع است و احتمالا مقداری سطح جامد دارد. سطح سیاره از ابرهای ضخیم زرد، قرمز، قهوه‌ای و سفید رنگ پوشیده شده است. مناطق روشن رنگی «ناحیه» و قسمتهای تاریک تر «کمربند» نامیده می‌شوند. کمربندها و ناحیه‌ها به موازات استوای سیاره قرار دارند.

 

 

اما Juno تنها به جهش تشعشعی اتکاء نمی کند. دانشمندان مسیری را طراحی کرده اند که Juno را به اطراف قطبهای ژوپیتر می رساند که کمترین زمان ممکن را صرف سوزاندن تسمه های تشعشعاتی اطراف خط استوایی ژوپیتر میکند. همچنین مهندسین از سیستم ها و مدارات الکترونیکی استفاده می نمایند که تاکنون در محیط های تشعشعی شدید تر و خشن تر از زمین مانند Martin آزمایش شده اند اما با این حال میزان تشعشعات در ژوپیتر بسیار فراتر از آن است. بخش هایی از مدارات از تانتالیوم یا تنگستن٬ دیگر فلز مقاوم در برابر تشعشع ساخته شده اند.برخی از مونتاژها نیز از روش های ترکیبی خاص خودشان محافظت می شوند.

بسته بندی مونتاژها در کنار یکدیگر بنوعی به آنها اجازه محافظت از مجاورت خود را نیز می دهد. بعلاوه مهندسین مس و نوارهای استیل ضدزنگ را مانند زره زنجیره ای در اطراف سیمهای متصل شده به بوردهای الکترونیکی و سایر قسمتهای سفینه می پیچند.

 

 

به گفته مک آلپین، JPL قطعات جهش را در محیط تشعشعی مشابه با ژوپیتر امتحان می کند تا مطمئن شود این طرح قادر به دربرگرفتن فشار پرواز فضایی و محیط ژوپیتر می باشد یا خیر.

آنها قطعات سفینه را در وان آزمایش مخصوص با آستر سربی با اشعه گاما از قرصهای کبالت رادیواکتیو شکل می اندازند و نتایج را برای هیئت اعزامی Juno تجزیه و تحلیل می کنند.

این جهش در 19 ماه می در اتاق استریل high_bay Lockheed Martin با مقیاس نیروی محرکه Juno بالا برده شد.

البته آزمایشات بیشتری نیز پس از مونتاژ تمام قطعات و تکمیل فضاپیما صورت خواهد گرفت. فرایند آزمایش و مونتاژ نصب پانل های خورشیدی نیز گمان میرود که تا بهار سال آینده طول بکشد. این نخستین فضاپیمای ارسالی به ژوپیتر می باشد که تماماً بر اساس پانل های انرژی خورشیدی پیاده سازی و ساخته شده است. چنین انتطار می رود که Juno در آگوست سال 2011 به راه انداخته شود.

Tim Gasparrini٬ مدیر برنامه Lockheed Martin گفت: مونتاژ Juno بخوبی پیش می رود. ما شماره پرواز و ترکیبات مربوط به دستگاههای خودکار سفینه در واحد آزمایش را داریم که روی جهش تشعشعاتی برای آزمایش سیستم نصب شده اند و همچنین نخستین ابزار یعنی رادیومتر مایکروویو را نیز نصب کرده ایم.

 

 

 

Scott Bolton ٬از موسسه تحقیق جنوب غربی در تگزاس گفت: JPL ماموریت Juno را برای جستجوگر اصلی اداره می کند. سیستم های فضایی Lockheed Martin در Denver٬ Colo٬ این سفینه را می سازد و آژانس فضایی ایتالیا در ساخت یک ابزار طیف سنج مادون قرمز و بخشی از آزمایشات علمی رادیوئی همکاری می کنند.

 

ترجمه نعیمه افشار از NASA


برچسب‌ها: سفر فضایی
 

 

طراحی فیلتر emi

پنجشنبه سوم فروردین 1391

 

تمامی دستگاه ها و ادوات سوئیچینگ مثل منابع تغذیه ، اینورترها و …. توی ورودیشون باید فیلتر EMI قرار داد .EMI مخفف Electromagnetic Interference هست که جلوگیری میکنه از تداخل مغناطیسی و همچنین جلو گیری میکنه از  خارج شدن  و وارد شدن هامونیک های فرکانس بالا به مدار.

نام کامل کتاب : EMI Filter Design

نویسنده : Richard Lee Ozenbaugh  ، دانشگاه کالیفرنیا

فرمت : pdf


دسته‌ها:EMI, ٍEbook برچسب‌ها: , , , , , ,

High Frequency Link Inverter


رشهای مختلفی برای طراحی وساختن اینورتر ( مبدل dc به ac)  وجود داره ، اما بهترین روش ، روشی که توی اون ترانس قدرت ، ترانس فرکانس بالا (هسته فریت)  باشه و از ترانس فرکانس پایین (هسته آهن ) استفاده نشه. برای این که با این کار حجم و وزن اینورتر 10 ها برابر کم میشه و میتونیم توی یک فضای کم مبدل های بسیار پر قدرت بسازیم. توی شکل زیر یک نمونه اینورتر می بینید که برای افزایش ولتاژ AC خروجی باید از ترانس هسته آهن استفاده کرد:

در اینورترهای معروف به High Frequency Link Inverter میشه  با استفاده از ترانس هسته فریت دامنه ولتاژ رو افزایش داد . برای این کار علاوه بر یک مدار پل که توی شکل بالا می بینید  به یک ترانس هسته فریت و یک مدار اضافه داریم . وظیفه این مدار اضافه اینه که سیگنال PWM رو که از ترانس هسته فریت عبور دادیم یکسو کنه ، وبعدش نیم سیکل ، PWM رو در جهت مثبت داشته باشم و نیم سیکل منفی.

نمونه مداری که از ترانس فرکانس بالا استفاده شده :

برای روشن شدن مطلب به شکل موجهای قسمتهای مختلف دفت کنید:

شکل موج 1 : خروجی قسمت اول مداره که SPWM رو به یک سیگنال AC متقارن تبدیل کرده و با استفاده از ترانس هسته فریت دامنه رو افزایش داده .

شکل موج 2 : خروجی قسمت دومه که یک Active rectifier قرار داره . توی این قسمت SPWM باز سازی میشه

شکل موج 3 : مربوط به خروجی مدار سومه. توی این قسمت نیم سیکل 50 هرتز ، SPWM مثبت و نیم سیکل 50 هرتز ، SPWM منفی میشه.

شکل موج 4 : خروجی بعد از فیلتر ، 220 ولت 50 هرتز سینوسی

* استفاده از اکتیو رکتی فایر برای اینه که انرژی ذخیره شده در بارهای پسیورو به باطری منتقل کرد و الا میشد از یکسوساز معمولی هم استفاده کرد.

*همونطور که گفتم به چندین روش میشه اینورتر 50 هرتز با استفاده از هسته فریت درست کرد ، اینجا روش Active Rectifier مد نظرمه.

سنسور جریان 100 آمپری اثر هال – ACS752SCA-100


سنسور ACS752SCA-100 یکی از سنسورهای خوب برای نمونه گیری جریان که هم ابعاد مناسبی داره و هم قیمتش مناسبه .

Pin 1:  VCC
Pin 2:  Gnd
Pin 3:  Output
Terminal 4: + Ip
Terminal 5: – Ip

ولتاژ مورد نیاز برای تغذیش 5+ ولته ، پایه های 4 و 5 در مسیر جریان قرار میگیرن ، با کم و زیاد شدن جریان ولتاژ خروجی که پایه 3 سنسوره  طبق منحنی زیر تغییر میکنه :

به ازای جریان صفر آمپر ، در خروجی سنسور 2.5 ولت هست ، حالا اگه جریان در جهت مثبت زیاد بشه ولتاژ خروجی شروع میکنه از 2.5 ولت بیشتر شدن و تو 100 آمپر به 4.5 ولت میرسه و اگه جریان در جهت منفی زیاد بشه خروجی از 2.5 ولت شروع میکنه کم شدن و تو 100- آمپر به 0.5 ولت میرسه .

پهنای باند این سنسور 50KHz وبلوک دیاگرام داخلی سنسور به این صورته :

دسته‌ها:سنسور برچسب‌ها: , ,

IGBT Driver – HCPL316

آوریل 25, 2010 بیان دیدگاه

یکی از بهترین آی سی های برای درایو IGBT ، آی سی  HCPL316 هست . چون تمام چیزهایی که برای درایو کردن یک سوئیچ لازم هست داره .

این آی سی 16 پایست و هر آی سی فقط مخصوص درایو یک IGBT .

این آی سی SMD هست ، بنابراین جای زیادی توی بردها نمی گیره . فقط باید برای هر درایور یک تغذیه ایزوله درست کرد .  مدار زیر یک نمونه مدار عملی برای راه اندازی این آی سی هستش و بعد از اون به بعضی از مشخصات این آی سی اشاره میکنم :

ورودی ایزوله : این آی سی توی ورودیش یک اپتوکوپلر داره که سیگنال PWM یا هر سیگنال دیگه رو که از قسمت کنترل و ولتاژ پایین میاد از قسمت ولتاژ بالا و IGBT ایزوله میکنه

دارای حفاظت اتصال کوتاه : برای اینکه در موقع اضافه بار و یا اتصال کوتاه IGBT آسیب نبینه ، یک نمونه ولتاژ از دو سر سوئیچ (پایه کلکتور و امیتر) میگیره و با یک ولتاژ مرجع مقایسه میکنه ، اگر این ولتاژ از اون حد بیشر بشه ، PWM رو قطع میکنه و سوئیچ رو خاموش میکنه . همزمان با این اتصال کوتاه شدن پایه FAULT که ACTIVE LOW هست 0 میشه و به مدار کنترل اعلام خطا میکنه و تا زمانی که فرمان RESET نیاد سیگنال PWM آزاد نمیشه و سوئیچ  خاموش میمونه.     * دامنه حفاظت جریان با سری کردن دیودها در پایه DESAT قابل تنظیمه *

دارای حفاظت UVLO : اگر دامنه ولتاژ گیت از یک حدی کمتر بشه IGBT تو ناحیه خطی قرار میگیره و احتمال آسیب دبدنش حتمیه . برای اینکه این اتفاق نیفته یک نمونه از این ولتاژ گرفته ، اگر از یک حدی کمتر بشه سیگنال رو قطع میکنه و پایه FAULT فعال میشه .

جریان خروجی بالا : جریان خروجی تا 2 آمپر میتونه باشه

سرعت بالا : ماکزیمم سرعت سوئیچ این آی سی 500nS که واقعاً عالیه.

امکان اعمال ولتاژ منفی به گیت : تو مدارات قدرت و توان بالا برای اینکه خیلی سریع IGBT  خاموش بشه باید به جای ولتاژ صفر ، ولتاژ منفی به گیت بدیم ، این ولتاژ لروماً خیلی زیاد هم نیست مثلا میشه 5V منفی داد. تو این آی سی میشه به پایه VEE ولتاژ منفی داد.

چندین مشخصه خوب دیگه هم داره که توی دیتا شیت میتونید مراجعه کنید و بخونید ، من به چند گزینه مهم اکتفا کردم.

دسته‌ها:IGBT Driver برچسب‌ها: , , ,

درایو کردن IGBT


IGBT با وجود تمام حسن هایی که نسبت به ماسفت داره ، فقط یک مقداری درایو کردن اون نسبت به ماسفت مشکل تره .

تو راه اندازی ماسفتهای قدرت اگه ولتاژ گیت – سورس بیشتر از 10V بشه مطمئنیم ماسفت روشن شده و فرقی بین جریان درین با ولتاژهای گیت12V و 15V نیست . و اگر ولتاژ گیت – سورس  نزدیک به 0V باشه مطمئنیم که ماسفت خاموشه .

ولی IGBT ها به این صورت نیستند بین 12V و 15V  ولتاژ گیت – امیتر تفاوت بسیاری در جریان کلکتور هست  و باید با توجه به کاتالوگ IGBT ولتاژ مناسب رو برای روشن کردن IGBT اعمال کرد. اگر به این نکته دقت نشه ، ممکنه IGBT کاملاً روشن نشه و توی ناحیه خطی کار کنه و سبب بشه تلفات زیاد بشه ، گرما زیاد بشه ، خنک کاری سخت بشه و یا حتی IGBT  بسوزه . با توجه به شکل زیر که منحنی رابطه Vge  و Ic یک مدل IGBT  قدرت هست ، میشه تفاوت رو فهمید

تفاوت جریان کلکتور رو با ولتاژ گیت 12.5V و 10V  تقریباً 100 آمپره . این یعنی اینکه تفاوت 100 برابری تو تلفات استاتیکی IGBT . اگر به این نکته تو درایو IGBT دقت کنید هم راندمان زیاد میشه ، خنک کاری راحت تر میشه  و حجم و وزن مدار کمتر میشه.

نکته بعدی در مورد خاموش کردن IGBT  اینه که چون ظرفیت خازنی بین گیت – امیتر زیاده ، برای این که سریعتر خاموش بشه باید به جای این که ولتاژ 0 ولت به گیت داد ، باید ولتاژ منفی اعمال کرد تا خازن با شیب تند تری تخلیه بشه و IGBT سریعتر خاموش بشه .

دسته‌ها:IGBT Driver برچسب‌ها: , ,

شارژر باطری 3 آمپری با آی سی LM2576


برای شارژ کردن باطری ، با استفاده از lm2576 باید یک مدار به مدار اصلی اضافه کنیم تا بتونیم جریان رو محدود کنیم .

برای این کار نمونه جریان رو با استفاده از یک مقاومت می گیریم ، تقویت می کنیم و به مدار جبرانساز اعمال می کنیم. سپس خروجی این مدار را با فیدبک ولتاژ با استفاده از دو دیود ، OR می کنیم.

مدار زیر یک مدار عملیه ، برای شارژر باطری . تو این مدار برای تنظیم جریان از مدار دیجیتالی استفاده کرده که میشه به جای کل اون تیکه ، یک پتانسیومتر معمولی گذاشت.

به غیر از این مدار شرکت national چند صفحه در مورد این موضوع ، application note  داره که می تونید اونو از لینک زیر دانلود کنید.


دسته‌ها:شارژر باطری برچسب‌ها: ,

اینورتر 3 فاز – Voltage source inverter


یک مقاله مختصر و مفید از پرفسور علی کیهانی استاد دانشگاه اوهایو ، در مورد اینورتر های 3 فاز (مبدل dc به ac ) رو برای دانلود می زارم.

سر فصلهای این مقاله به این شرحه :

(I. Voltage Source Inverter (VSI

A. Six-Step VSI

B. Pulse-Width Modulated VSI

II. PWM Methods

A. Sine PWM

(B. Hysteresis (Bang-bang

C. Space Vector PWM

در فصل اول در مورد 6 مرحله سوئیچ زنی اینورتر 3 فازه ، سیگنالها و روابط اون صحبت شده. و در قسمت دوم در مورد سیگنال pwm و روابط اون گفته شده

در فصل دوم ، 3 متد اصلی تولید pwm شرح داده شده.

متد اول : متد متداول مقایسه سینوسی و  مثلثی که همون spwm معمولیه

متد دوم : روش هیستر زیس مد ، در این روش بدون نیاز به مثلثی ، با استفاده از مدار هیسترزیس pwm ساخته میشه

متد سوم : روش  برداری ، این روش هم فوق العاده کاربردیه . در این روش تابع سینوسی تو منحنی d , q قرار داده میشه و حول محور مثلثاتی می چرخه و سیگنال pwm برای اعمال به مدار ساخته میشه.

دانلود مقاله

MOSFET Driver – IR2111


آی سی IR2111 یک درایور ماسفته. اکثر آی سی های شرکت IR که با IR21 شروع می شن درایور ماسفت یا IGBT هستند. تنوعشون هم زیاده ، اما این آی سی هم قیمتش مناسبه ، هم 8 پایست و کوچیک.

این آی سی فقط 1 ورودی داره که اونو برای ماسفت high side  در نظر میگیره ، و ورودی رو معکوس میکنه و سیگنال گیت ماسفت low side رو میسازه. طراح هایی که دوست دارن هر دو تا سیگنال ماسفت درایور در اختیار خودشون باشه  ، و یا اینکه می خواهند dead time رو خودشون تعیین کنند این آی سی مناسب نیست. چون اونو داخلی میسازه و قابل تغییر دادن نیست. مدت زمان dead time برابر با 650ns است.

تاخیر در روشن شدن این آی سی 750ns و تاخیر در خاموش شدنش 150ns است. این آی سی برای فرکانس های بالا توصیه نمیشه.

ولتاژ تغذیه آی سی تا 20 ولته و ولتاژ قسمت قدرت تا 600 ولت میتونه باشه.

نحوه کارکرد آی سی هم خیلی سادست. وقتی که ماسفت پایین روشن می شود خازن بین پایه های VB و VS  از مسیر Vcc ، دیود و ماسفت low side  تقریباً اندازه Vcc شارژ می شود. وقتی فرمان روشن شدن ماسفت بالایی می آید ، آی سی این خازن شارژ شده را دو سر گیت – سورس ماسفت بالایی می اندازد و سبب روشن شدن آن ماسفت می شود. در انتخاب این خازن و دیود باید دقت کرد. به این نکته توجه کنید اگر فرکانس بالا کار می کنید حتماً از دیود fast استفاده کنید. در عیب یابی کردن مدار در صورت کار نکردن بیشتر به این قسمت توجه کنید.

دسته‌ها:Mosfet Driver برچسب‌ها: , ,

منبع تغذیه سوئیچینگ 10 آمپری (غیر ایزوله)


10A Switching step down Regulator

در مدارهایی که نیاز به یک مبدل DC به DC با جریان بالا نیاز دارید می تونید از آی سی L4970 استفاده کنید. این آی سی یک مبدل Buck سادست که با توجه به کاتوگ به راحتی می تونید راه اندازیش کنید.

جریان خرو جی این آی سی 10 آمپره ، ماکزیمم ولتاژ ورودی 50  ولت و محدوده ولتاژ خروجیش از 5.1 تا 40 ولت میتونه تغییر کنه .یک سری محاسن خوب نسبت به تیپ آی سی های LM2576  داره که به بعضی از اونها اشاره می کنم.

1- میشه فرکانس اسیلاتور  رو با R و C تغییر داد و فرکانس سوئیچینگ رو به دلخواه تنظیم کرد.

2-پایه COMP رو بیرون آی سی گذاشته که میشه مدار PID رو به راحتی بست.

3- پایه  SYNC داره که تو جاهایی که چند تا از این آی سی ها استفاده با هم سنکرون کرد تا EMI و EMC کاهش پیدا کنه

4- پایه Reference  داره. میشه از این 5 ولت ثابت برای خیلی چیزها استفاده کرد.

5- مدار Soft Start قابل تنظیم با خازن داره.

6- مدار RESET مفصل داره

7-حفاظت اتصال کوتاه هم که از ملزوماته.

اندازه گیری High Voltage


High Voltage Switching Power Supply Measurement

در ساخت منابع تغذیه سوئیچینگ ولتاژ بالا یکی ازمسائلی که مهم هست اندازه گیری ولتاژ خروجی یا بهتر بگم نمونه گیری از ولتاژ خروجی برای اینکه به مدار فیدبک اعمال کنند و ولتاژ خروجی رو تثبیت کنند. خیلی را ه ها برای تثبیت  ولتاژ خروجی میشه انجام داد اما اگر میخواهیم کمترین ریپل ولتاژ رو در خروجی داشته باشیم بهترین کار اینه که نمونه گیری دقیقاً از ولتاژ خروجی باشه.  برای این کار 2 تا راه رو به شما پیشنهاد میکنم.

1- استفاده از سنسور ولتاژ اثر هال

این روش اندازه گیری دقیق ترین روش اندازه گیری است ، با این روش می توان در منابع تغذیه سوئیچینگ ولتاژ بالا ، به بهترین پارامترها رسید و کمترین ریپل را در خروجی داشت.

سنسورهای High Voltage موجود در بازار در حال حاضر ماکزیمم  تا 6000V را می توانند اندازه گیری کنند در  ولتاژ های بالاتر از این مقدار نمی توان از این روش استفاده کرد.

قیمت این  سنسورهای ولتاژ بالا نسبتاً گران است. البته جایی که دقت دستگاه بالاست باید از این روش استفاده کرد.

ابعاد این سنسور نسبتاً بزرگ است و کسانی که می خواهند از این مدل سنسورها برای دستگاه خودشون استفاده کنند به این موضوع توجه داشته باشند تا پیش بینی فضای لازم رو لحاظ کنند.

2- استفاده از سنسور جریان برای اندازه گیری ولتاژ

این روش دقت روش 1 رو نداره ، اما در ولتاژ های خیلی بالا ناچار به کارگیری این روش هستیم.

در این روش باید در خروجی منبع تغذیه ولتاژ بالا مقاومت قرارداده  و با این مقاومتها سنسور جریان را سری کرد. چون در مقاومت نسبت جریان و ولتاژ کاملاً خطی است بنابراین از نمونه جریان خروجی سنسور می توانیم به عنوان ولتاژ فیدبک استفاده کنیم.

در این روش دقت به چند نکته سبب بالا رفتن دقت مدار می شود:

1- مقاومتها باید کمترین تغییرات را نسبت به دما داشته باشند.

2- هرچه جریان نامی سنسور کمتر باشد دقت  بیشتر می شود.


برچسب‌ها: فیلتر ها
 

 

فضای مجازی

پنجشنبه سوم فروردین 1391

 

آژانس فضایی آمریکا ( ناسا) اعلام کرد شبیه‌سازی و فضای مجازی چند منظوره به نام ‪ MMO‬جهت استفاده محققان و دانشجویان راه اندازی کرده است.

به گزارش روز یکشنبه شبکه خبری سی‌ان‌ان، این فضای مجازی در گام اول، برای آموزش مهندسان و دانشمندان گوناگون هوا وفضا طراحی شده است.

ناسا براین باور است که این محیط مجازی به دانشمندان و مهندسان برای تکمیل طرحهایشان کمک خواهد کرد و یک تصویر از اکتشافات فضائی برای آنها ارائه خواهد کرد. این محیط ترکیبی از عناصرمختلف مجازی با کیفیت بالا است که برای ادامه تحصیلات دانشجویان در دوره دستیاری ماموریت‌های فضایی بسار مفید است.

دانشمندان ناسا در " مرکز تحقیقات امیس" درایالت سانفرانسسکو این روش و ایده را برای آموزش و تربیت محققان تدوین و طراحی کرده‌اند.

ناسا امید وار است این محیط و فضای مجازی روزی به صورت عمومی برای تمام ماموریت‌های مجازی قابل استفاده باشد.

"سایمن وردین"، مدیر طرح‌های ناسا گفت، ناسا به شدت تلاش می‌کند تافضای مناسبی برای استفاده چند منظوره مردم فراهم آورد.

وی سال گذشته میلادی در" کنفرانس بین‌المللی فضا" گفت :تلاش می‌شود تا این طرح مهم تمام پروازها و مامویت‌های فضایی را پوشش دهد و در آینده نزدیک مقدمات سفر مردم عادی به سطح کره ماه را فراهم سازد.

این طرح به پیشنهاد "اداره آموزش تکنولوژی طرح‌های ناسا" راه اندازی شده است. این مرکز در نظر دارد که ارائه خدمات آموزشی ، پژوهشی و فناوری را از این طریق ارتقاء دهد.

ناسا می‌گوید، این روش جالب ومهم برای یادگیری وکسب مهارت‌ها و هم چنین جویندگان کار نیز مفید خواهد بود.

وی افزود، دنیای مجازی و شبیه‌سازی بستر مناسبی برای یادگیری ،تحقیقات شیمیایی ، سلول‌های زنده ، تعمیرات اساسی فضائی ، آزمایش‌ها و قوانین فیزیک است.

در طرح ‪ MMO‬ناسا از تمام توانمندیها، قوانین و تجربیات حاصله علم فیزیک استفاده شده است و برای تمام دانشجویان و محققان گروههای علوم پایه ، مهندسی و ریاضی کاربرد دارد.

ارتش آمریکا هم اکنون ار ابزارها و امکانات این فضای مجازی برای آموزش سربازان ، نیروهای تازه کار و کارکنان خود استفاده می‌نماید.

ناسا از تمام سازمانها خواسته است تا انتظاراتشان را از این پدیده جدید اعلام کنند.


برچسب‌ها: فضای مجازی
 

 

ربات ها

پنجشنبه سوم فروردین 1391

 

ربات نوازنده

رباتیک حیطه کاری خود را به ارکسترها نیز کشانیده است. ارکستر فیلارمونیک توکیو اکنون یک عضو جدید دارد. این عضو کسی نیست جز ربات کوریو(Qrio) سونی که در روز سه شنبه 9 مارس ارکستر را برای اجرای سمفونی پنج بتهوون رهبری کرد.

چند روز پیش شرکت تویوتا نیز با معرفی ربات نوازنده خود را به جمع ربات سازان ژاپنی(سونی و هوندا) اضافه کرد. ربات اونها دارای لبهای مصنوعیه که با کمک انگشتان مصنوعی میتونه ترومپت بنوازه.

ای ربات! گر تو بهتر میزنی بستان بزن! ...


ربات چیست؟

کلمه ربات توسط Karel Capek  نویسنده نمایشنامه R.U.R  (روبات‌های جهانی روسیه) در سال 1921 ابداع شد. ریشه این کلمه، کلمه چک اسلواکی(robatic) به معنی کارگر می‌باشد.
در نمایشنامه وی نمونه ماشین، بعد از انسان بدون دارا بودن نقاط ضعف معمولی او، بیشترین قدرت را داشت و در پایان نمایش این ماشین برای مبارزه علیه سازندگان خود استفاده شد.
البته پیش از آن یونانیان مجسمه متحرکی ساخته بودند که نمونه اولیه چیزی بوده که ما امروزه ربات می‌نامیم.
امروزه معمولاً کلمه ربات به معنی هر ماشین ساخت بشر که بتواند کار یا عملی که به‌طور طبیعی توسط انسان انجام می‌شود را انجام دهد، استفاده می‌شود.

بیشتر ربات‌ها امروزه در کارخانه‌ها برای ساخت محصولاتی مانند اتومبیل؛ الکترونیک و همچنین برای اکتشافات زیرآب یا در سیارات دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد.

ربات یک ماشین الکترومکانیکی هوشمند است با خصوصیات زیر:
*  می توان آن را مکرراً برنامه ریزی کرد.
*  چند کاره است.
*  کارآمد و مناسب برای محیط است.

  قانون رباتیک مطرح شده توسط آسیموف:
1- ربات ها نباید هیچگاه به انسانها صدمه بزنند.
2- رباتهاباید دستورات انسانها را بدون سرپیجی از قانون اوّل اجرا کنند.
3- رباتها باید بدون نقض قانون اوّل و دوم از خود محافظت کنند.

ربات‌ها دارای سه قسمت اصلی هستند:
مغز که معمولاً یک کامپیوتر است.
محرک و بخش مکانیکی شامل موتور، پیستون، تسمه، چرخ‌ها، چرخ دنده‌ها و …
سنسور که می‌تواند از انواع بینایی، صوتی، تعیین دما، تشخیص نور، تماسی یا حرکتی باشد.
با این سه قسمت، یک ربات می‌تواند با اثرپذیری  و اثرگذاری در محیط کاربردی‌تر شود.

 اجزاي يك ربات با ديدي ريزتر :
 **  وسایل مکانیکی و الکتریکی شامل :
 * شاسی، موتورها، منبع تغذیه، 
 *  حسگرها (برای شناسایی محیط):
 *  دوربین ها، سنسورهای sonar، سنسورهای ultrasound، …
 *  عملکردها (برای انجام اعمال لازم)
 *  بازوی ربات، چرخها، پاها، …
 *  قسمت تصمیم گیری (برنامه ای برای تعیین اعمال لازم):
 *  حرکت در یک جهت خاص، دوری از موانع، برداشتن اجسام، …
 *  قسمت کنترل (برای راه اندازی و بررسی حرکات روبات):
 *  نیروها و گشتاورهای موتورها برای سرعت مورد نظر، جهت مورد نظر، کنترل مسیر، …

مزایای رباتها:
 
1- رباتیک و اتوماسیون در بسیاری از موارد می توانند ایمنی، میزان تولید، بهره و کیفیت محصولات را افزایش دهند.
2-  رباتها می توانند در موقعیت های خطرناک کار کنند و با این کار جان هزاران انسان را نجات دهند.
3-  رباتها به راحتی محیط اطراف خود توجه ندارند و نیازهای انسانی برای آنها مفهومی ندارد. رباتها هیچگاه خسته نمی شوند.
4-  دقت رباتها خیلی بیشتر از انسانها است آنها در حد میلی یا حتی میکرو اینچ دقت دارند.
5-  رباتها می توانند در یک لحظه چند کار را با هم انجام دهند ولی انسانها در یک لحظه تنها یک کار انجام می دهند.
 
معایب رباتها:
1-  رباتها در موقعیتهای اضطراری توانایی پاسخگویی مناسب ندارند که این مطلب می تواند بسیار خطرناک باشد.
2-  رباتها هزینه بر هستند.
3-  قابلیت های محدود دارند یعنی فقط کاری که برای آن ساخته شده اند را انجام می دهند.
 
 برای مثال امروزه برای بررسی وضعیت داخلی رآکتورها از ربات استفاده می شود تا تشعشعات رادیواکتیو به انسانها صدمه نزند.

تأثیر رباتیک در جامعه:
علم رباتیک در اصل در صنعت به‌کار می‌رود و ما تأثیر آن را در محصولاتی که هر روزه استفاده می‌کنیم، می‌بینیم. که این تأثیرات معمولاً در محصولات ارزان‌تر دیده می‌‌شود.
ربات‌ها معمولاً در مواردی استفاده می‌شوند که بتوانند کاری را بهتر از یک انسان انجام دهند یا در محیط پر خط فعالیت نمایند مثل اکتشافات در مکان‌های خطرناک مانند آتش‌فشان‌ها که می‌توان بدون به خطر انداختن انسان‌ها انجام داد.
 
مشکلات رباتیک:
البته مشکلاتی هم هست. یک ربات مانند هر ماشین دیگری، می‌تواند بشکند یا به هر علتی خراب شود. ضمناً آن‌ها ماشین‌های قدرتمندی هستند که به ما اجازه می‌دهند کارهای معینی را کنترل کنیم.
خوشبختانه خرابی ربات‌ها بسیار نادر است زیرا سیستم رباتیک با  مشخصه‌های امنیتی زیادی طراحی می‌شود که می‌تواند آسیب‌ آن‌ها را محدود ‌کند.
در این حوزه نیز مشکلاتی در رابطه با انسان‌های شرور و استفاده از ربات‌ها برای مقاصد شیطانی داریم. مطمئناً ربات‌ها می‌توانند در جنگ‌های آینده استفاده شوند. این می‌تواند هم خوب و هم بد باشد. اگر انسان‌ها اعمال خشونت آمیز را با فرستادن ماشین‌ها به جنگ یکدیگر نمایش دهند، ممکن است بهتر از فرستادن انسان‌ها به جنگ با یکدیگر باشد. ربات‌ها می‌توانند برای دفاع از یک کشور در مقابل حملات استفاده می‌شوند تا تلفات انسانی را کاهش دهد. آیا جنگ‌های آینده می‌تواند فقط یک بازی ویدئویی باشد که ربات‌ها را کنترل می‌کند؟
 
مزایای رباتیک:
مزایا کاملاً آشکار است. معمولاً یک ربات می‌تواند کارهایی که ما انسان‌ها می‌خواهیم انجام دهیم را ارزان‌تر انجام‌ دهد. علاوه بر این ربات‌ها می‌توانند کارهای خطرناک مانند نظارت بر تأسیسات انرژی هسته‌ای یا کاوش یک آتش‌فشان را انجام دهند. ربات‌ها می‌توانند کارها را دقیقتر از انسان‌ها انجام دهند و روند پیشرفت در علم پزشکی و سایر علوم کاربردی را سرعت ‌بخشند. ربات‌ها به ویژه در امور تکراری و خسته کننده مانند ساختن صفحه مدار، ریختن چسب روی قطعات یدکی و… سودمند هستند.
 
تاثیرات شغلی:
بسیاری از مردم از اینکه ربات‌ها تعداد شغل‌ها را کاهش دهد و افراد زیادی شغل خود را از دست دهند، نگرانند. این تقریباً هرگز قضیه‌ای بر خلاف تکنولوژی جدید نیست. در حقیقت اثر پیشرفت‌ تکنولوژی مانند ربات‌ها (اتومبیل و دستگاه کپی و…) بر جوامع ، آن است که انسان بهره‌ورتر می‌شود.
 
آینده رباتیک:
جمعیت ربات‌ها به سرعت در حال افزایش است. این رشد توسط ژاپنی‌ها که ربات‌های آن‌ها تقریباً دو برابر تعداد ربات‌های آمریکا است، هدایت شده است.
همه ارزیابی‌ها بر این نکته تأکید دارد که ربات‌ها نقش فزاینده‌ای در جوامع مدرن ایفا خواهند کرد. آن ها به انجام  کارهای خطرناک، تکراری، پر هزینه و دقیق ادامه می‌دهند تا انسان‌ها را از انجام آن‌ها باز دارند.

 


عکس هایی ازآسیمو:ربات شبیه انسان

عرض : 250
طول : 333
حجم : 35 کیلوبایت
توضیحات :
عرض : 250
طول : 333
حجم : 25 کیلوبایت
توضیحات :
عرض : 566
طول : 377
حجم : 91 کیلوبایت
توضیحات :
عرض : 250
طول : 167
حجم : 8 کیلوبایت
توضیحات :
عرض : 250
طول : 167
حجم : 23 کیلوبایت
توضیحات :
عرض : 108
طول : 160
حجم : 8 کیلوبایت
توضیحات :
عرض : 301
طول : 460
حجم : 54 کیلوبایت
توضیحات :
 

روبوتی برای پذيرش مهمان

يک خانم سخنگوی خوش مشرب مژه بلند لب قرمز چشم سبز البته از نوع روبوتيکی آن از هفته آينده کار خود را در دفتر پذيرش کالج سلطنتی لندن آغاز خواهد کرد.

اين ربات توسط دانشجويان فوق ليسانس مکانيک ساخته شده و دارای چشم، لب، گردن و سر متحرک است که توسط ۹ موتور به حرکت در آمده و با يک لپ تاپ کنترل ميشود.

در اطراف ربات دوربين های مخفی برای تشخيص اشيا و افراد روبروی ربات تعبيه شده و ربات در صورت مشاهده انسان واکنش نشان داده و در مورد رويدادهای مختلف دانشگاه به بازديد کنندگان اطلاعاتی ارائه ميدهد. يا حتی در مورد چيزهای عمومی زندگی مثل نحوه لباس پوشيدن بازديد کننده با او گرم صحبت ميشود.



روبوت گزارشگر

يک روبوت گزارشگر که هم اکنون در آمريکا در دست ساخت است،  می تواند برای تهيه گزارش به نقاطی برود که حتی "جان سيمپسون" خبرنگار پرسابقه بی بی سی قادر نيست در آنها پا بگذارد.

اين دستگاه که "کاوشگر افغانستان" نامگذاری شده است، برای سفر به مناطق جنگی طراحی شده است و می تواند از خطرناکترين محيط ها که برای گزارشگران واقعی قابل دسترسی نيست، عکس و صدا تهيه کرده و حتی به انجام مصاحبه بپردازد...



مينی کوپتر

سبک ترين و کوچکترين روبوت هليکوپتر دنيا ساخته شده توسط شرکت سيکو اپسون در نمايشگاهی در توکيو به معرض تماشای عموم گذاشته شده است. اين روبوت هفت سانت طول و ده گرم وزن داره. اگر چه خود ربات از راه دور کنترل ميشه اما نياز به سيم برای اتصال به منبع الکتريسيته داره.

جهت اطلاعتون کنترل هليکوپتر خيلی سخت تر از کنترل هواپيماست. بالهای هواپيما در پايدار نگهداشتنش تو هوا خيلی موثره. اما هليکوپتر فقط پره داره و پايداريش کمتره. به همين دليله که هواپيمای بدون سرنشين ساخته شده ولی هليکوپتر بدون سرنشين هنوز در حال ساخته. البته خب قابليت های پروازی هليکوپتر در عوضش بيشتره.

هنوز از جزييات اين پروژه اطلاعی ندارم ولی اين گروه سه سال رو اين کار کردن تا تونستن هليکوپتری بسازن که خودش رو توی هوا پايدار نگهداره. البته مسيرش توسط انسان کنترل ميشه.  يه گروه در دانشگاه زوريخ ده سال روی اين پروژه کار کردن و هليکوپتری ساختن که با جی پی اس مسيريابی ميکنه. کافيه شما مختصات جغرافيايی مقصد رو بهش بدين و اون بدون برخورد به مانعی خودش رو به مقصد ميرسونه.

يه گروه توی دانشگاه CMU هم روی اين موضوع کار ميکنند. در دانشگاه ما هم سمير بوعبدالله که دانشجوی دکتراست يک سالی ميشه که اين موضوع رو شروع کرده. عکس پايين پره های هليکوپتره و فعلا روی کنترل اين پره ها کار ميکنه.

جان کريستف هم روی هواپيمای بسيار سبک وزن پايين کار ميکنه. اين ربات همه چی رو سر خود داره. يعنی يه دوربين کوچولو، چند تا سنسور فاصله و باتری.



کنترل ربات توسط ميمون از طريق سيگنال های مغزی

دانشمندان دانشگاه DUKE تونسته اند به يه ميمون ياد بدن چجوری يه بازوی روبوتيکی رو تنها با فرستادن سيگنالهای مغزی کنترل کنه. اين دانشمندان اول به ميمون ياد دادن چجوری با joystick بازوی ربات رو کنترل کنه تا از روی اون الگوی سيگنال های مغزی رو شناسايی کنن. joystick به بازو وصل نبوده، بلکه مغز ميمون از طريق يه کامپيوتر به بازو وصل بوده. اين کامپيوتر سيگنال های مغز ميمون رو پردازش ميکرده و از روی اين سيگنال ها دستورات لازم برای حرکت بازو رو استخراج ميکرده. joystick نقش واسطه داشته برای اينکه ميمون رو وادار کنه دستوراتی از مغزش به دستهای خودش بفرسته تا سيگنال هاش ضبط بشه.

در مرحله بعد اين joystick حذف شده و ميمون صرفا با اراده کردن تونسته بازو رو حرکت بده. اين جور کارها به درد معلولين حرکتی ميخوره که مغزشون سالمه اما سلولهای بافت های بدنشون قادر به فعاليت نيست يا اون عضو بدنشون قطع شده. اونها از اين طريق ميتونن يه عضو مصنوعی رو کنترل کنند. اين روش بخصوص برای دست مصنوعی خيلی اهميت داره.


 



کوچک ترین ربات دنیا

بزرگترین ربات دنیا رو معرفی کردم میرسیم به معرفی کوچکترین ربات دنیا. این ربات که الیس(Alice) اسمش هست به اندازه یه حبه قنده. طول و عرض و ارتفاعش 2 سانتی متره.نمونه رباتهای کوچولو در چند دانشگاه دیگه از جمله ام آی تی هم ساخته شده ولی یا اندازه اونا به این کوچیکی نیست یا اینکه به این اندازه خود مختار نیستند.
الیس دو تا چرخ داره و هر چرخ به یه موتور ساعت وصله! این موتورها موتورهای یه نوع ساعت خیلی دقیق سواچ هستند و کنترلشون با کنترل موتورهای عادی فرق داره و خیلی پیچیده تره.

موتورهای ساعت به صورت تجاری موجود نیستند و شرکت سواچ هم علاقه ای به کار رباتیکی نداره به همین دلیل این ربات فقط جنبه تحقیقاتی داره و نتونسته به صورت محصول تجاری به بازار بیاد. ما موتور ساعت رو می بُریم و دو تکه میکنیم و فقط از یه قسمتش که شامل سیم پیچ و چرخ دنده های خیلی ریزه استفاده میکنیم. چرخ سوم ربات که فقط یه نقطه اتکا برای پایدار نگهداشتن ربات هست ته یه سوزن ته گرده که به چارچوب پلاستیکی ربات فرو شده! و در حقیقت چرخ نیست فقط رو سطح صاف سُر میخوره.

این ربات چهار تا سنسور مادون قرمز داره و با اونا اشیا اطراف رو تا فاصله سه- چهار سانتی متری تشخیص میده. یه سنسور جلو ربات نصب شده یکی عقب و دو تای دیگه هم قسمت جلو سمت راست و چپ. یه ماژول دریافت سیگنال از کنترل تلویزیون هم داره(اون نیم کره سیاه رنگ) که میتونین با استفاده از کنترل های موجود در بازار به اون دستور بدین.

چارچوبی که اجزاء ربات روش سوار شدن یه فریم پلاستیکیه برای محکم نگهداشتن اجزاء به اضافه خود PCB یعنی به خاطر کوچیک کردن ربات خود PCB رو نازک گرفتن که بشه به صورت مکعب درش آورد. باتری قابل شارژ ربات تو این مکعب تو خالی جا میگیره و بزرگترین قسمت رباته. با دقتی که در انتخاب قطعات الکترونیکی و مکانیکی صورت گرفته تا مصرف ناچیزی داشته باشند، باتری شارژ شده از دو ساعت تا ده ساعت انرژی لازم رو برای حرکت ربات تامین میکنه. یه بورد شارژ و برنامه ریزی هم ساخته شده براش که با اتصال به پورت سریال کامپیوتر میشه برنامه توش آپلود کرد و در صورت لزوم برنامه رو دیباگ کرد.


یه میکرو پروسسور PIC16F877 هم داره که هشت کیلو بایت فضای برنامه، 368 بایت رجیستر و 256 بایت EEPROM داره. حالا تو این هشت کیلو بایت هم باید کنترل موتور و خوندن سنسورها و ارتباط از راه دور جا بشه و هم رفتارهای دیگه. سرعت ربات یه مگاهرتزه و امکان اضافه کردن سنسورهای دیگه بالای ربات وجود داره. تا حالا تجهیزاتی مثل بورد ارتباط رادیویی، ماژول ارتباطی ایردا، دوربین خطی و دوربین رنگی(از همون هایی که تو موبایل ها استفاده میشه) براش ساخته شده.


از این ربات حدودا دویست تا ساخته شده که حدود 10 تاش تو دانشگاه Caltech برای مطالعه رفتار جمعی استفاده میشه. حدود 20 تاییش دست بیولوژیست های بلژیکی و فرانسویه برای مطالعه رفتار سوسکها!، حدود ده تای دیگه دست بیولوژیست های سوییسیه برای مطالعه رفتار مورچه ها. بیست تای دیگه دست دانشجوهای فوق لیسانسه برای پروژه های ترمشون. یه چند تاییش هم روی اینترنته!!



بزرگ ترین ربات دنیا

 برنامه ریزی برای حفر بزرگترین تونل دنیا در کوههای آلپ از سال 92 آغاز شد. این تونل که "گاتارد" نام داره برای اتصال خط آهن سوییس به خط آهن اروپا بخصوص کشور ایتالیا و در دو خط موازی و مجزا ساخته میشه(در حقیقت میشه گفت دو تا تونل). ساخت اون از سال 2001 در 5 نقطه مجزا شروع شده و دو میلیارد فرانک سوییس (حدود یک و نیم میلیارد دلار) هزینه خواهد داشت.
برای حفر تونل از ماشین هایی استفاده میشه که خاص این تونل طراحی شده اند و TBM-Tunneling Boring Machine نامیده میشن. قطر این ماشین که عکسش رو در بالا مشاهده میکنین 9 متره و طول اون 410 متر(یعنی 4 تا زمین فوتبال کنار هم). البته عکس بالا عکس ماکت ماشینه که من از مرکز اطلاعاتشون گرفتم. برای دیدن خود ماشین و تونل باید از چند ماه قبل هماهنگ کرد باهاشون و به این سادگی ها نمیشه.
این ماشین تمام کارهای مربوط به حفر تونل رو با هم انجام میده. قسمت جلو اون که تو عکس واضحه شامل یه سری تیغه برای خرد کردن سنگ هاست. قسمت قرمز رنگ یه پرس هیدرولیکیه که تیغه رو فشار میده به جلو. بین این دو قسمت یه قسمت تعبیه شده برای کار گذاشتن شبکه های فلزی که دیواره تونل رو محکم نگه دارن و از فرو ریختنش جلو گیری کنن. فشار لازم برای پرس و سپس پیچ کردن این شبکه ها رو باز همون پرس قرمز رنگ تامین میکنه. قسمت بعد یه بازو با سه درجه آزادیه و گریپر اون یه لوله حمل میکنه که پودر سیمان مخصوص رو روی شبکه فلزی و دیواره تونل پخش میکنه. قسمت های عقب تر ماشین مواد لازم رو برای ماشین آماده میکنن یا خرده سنگها رو به بیرون منتقل میکنند. مکانیزم حرکتی ماشین هم در زیر اون تعبیه شده و یه سری پای هیدرولیکی وظیفه حرکت ماشین به جلو رو انجام میدن. امکان تغییر زاویه تیغه و در نتیجه تغییر مسیر تونل هم وجود داره.
+ نوشته شده در  پنجشنبه نهم فروردین 1386ساعت 0:59  توسط هاله میرزایی  |  نظر بدهید

لوکوموشن ربات


نحوه حرکت کردن ربات رو میگن لوکوموشن. رباتهای موبایل عمدتا چرخ دارن، دلیلش هم سادگی مکانیکی، هزینه کمتر و سادگی معادلات سینماتیکی و دینامیکيه. اما جالب اینه که هیچ موجود زنده ای(به جز یه باکتری) وجود نداره که از چرخ برای حرکت استفاده کنه. دلیلش هم اینه که اعضای بدن موجودات زنده نمیتونن ناپیوسته باشن. موتور الکتریکی از طریق القا مغناطیسی توی سیم پیچ ها انرژی لازم رو برای چرخش موتور ایجاد میکنه، اما خون موجودات زنده که نمیتونه از طریق القا به سلولهای قسمت چرخانِ موتور، انرژی برسونه. مکانیزم حرکتی موجودات زنده باید پیوستگی داشته باشه و به بدنشون وصل باشه. به همین دلیل موجودات زنده یا پا دارند یا بال یا باله که به بدن متصله.
چرخ علیرغم سادگیش کاربرد ربات رو محدود به زمین صاف یا با ناهمواریِ کم میکنه و میزان این ناهمواری هم به شعاع چرخ ربط پیدا میکنه. برای حرکت تو زمین ناهموار، پا خیلی بهتر عمل میکنه چون پا نقطه تماس براش مهمه نه سطح تماس. مساله مهم با رباتهای پادار، کنترل و هماهنگی پاهاست که خیلی مشکله. اولا اگه بخوایم ربات با سرعت بالا حرکت کنه باید دینامیک قضیه هم وارد معادلات کنترلی بشه. دوم اینکه بر خلاف رباتهای چرخ دار، هنگام سکون هم برای متعادل نگهداشتن ربات باید انرژی مصرف بشه. سوم اینکه موتور زیادی مورد نیازه که هزینه ساخت ربات و کنترل و هماهنگی اونا رو بالا میبره.
میدونین که اگه ربات بخواد در حالت سکون، بدون مصرف انرژی، تعادل داشته باشه باید حداقل سه نقطه اتکا داشته باشه(که میشه سه تا پا). و اگه بخواد حتی در لحظه حرکت هم سه نقطه اتکا داشته باشه باید حداقل چهار پا باشه که یکی رو در هر لحظه بلند کنه و سه تای دیگه تعادل رو حفظ کنن.
اما اگه بخوایم انرژی مصرف کنیم حتی با یه پا هم میشه ربات رو سر پا نگهداشت مثل وقتی بچه ها لی لی بازی میکنن.
روی دو پا هم کار ساده ای نیست. بخصوص اگه بخوایم راه رفتنش مثل انسان باشه و بدون حرکت محسوس خودش رو متعادل کنه. انسان به این دلیل میتونه خودش رو بدون حرکتِ محسوس متعادل نگهداره که پاهاش به جای یه نقطه تماس(مثل عنکبوتها)، یه سطح بزرگ تماس داره. شرکت هوندا در یه پروژه فوق سری که حدود 10 سال روی اون کار کردن و میلیون ها دلار هم خرجش شد تونستن یه ربات مثل انسان بسازن که راه میره، از پله بالا میره و توپ فوتبال رو شوت میکنه: اسمش هست آسيمو.

اما هزینه این کار خیلی زیاده و نسبت به کاربردش مقرون به صرفه نیست. راه حلی که هم فواید چرخ رو داشته باشه و هم فواید پا و مثل پا پرهزینه نباشه یه راه حل ترکیبیه. یعنی گذاشتن چرخ روی پا. رباتهای زیادی وجود دارند که از این مکانیزم استفاده کردن. اما بذارین دو تا از رباتهایی که برای خودم آشنا تر هستن رو معرفی کنم. این دو ربات رو دکتر میشل لوریا که تازگی از تزش دفاع کرده و شده استاد یکی از دانشگاه های ایالت کِبِک کانادا ساخته.این دو ربات به خاطر شکل خاصشون SHRIMP به معنی میگو و OCTOPUS یعنی اختاپوس نامگذاری شدن. شکل بالا سمت راست شريمپه، سمت چپی اونيه که ناسا ساخته و پايينی هم اختاپوسه(گرچه از شکلشون کاملا پيداست)
یه ورژن خوشگل شده شریمپ به اسم SOLERO برای آژانس تحقیقات فضایی اروپا ساخته شده که پنل خورشیدی هم روش نصب ميشه تا انرژیش رو از نور خورشید بگیره. قراره این ربات در صورت تایید آژانس برای ماموریت سیاره مریخ فرستاده بشه.

 


 


ربات نوازنده

 

رباتیک حیطه کاری خود را به ارکسترها نیز کشانیده است. ارکستر فیلارمونیک توکیو اکنون یک عضو جدید دارد. این عضو کسی نیست جز ربات کوریو(Qrio) سونی که در روز سه شنبه 9 مارس ارکستر را برای اجرای سمفونی پنج بتهوون رهبری کرد.

چند روز پیش شرکت تویوتا نیز با معرفی ربات نوازنده خود را به جمع ربات سازان ژاپنی(سونی و هوندا) اضافه کرد. ربات اونها دارای لبهای مصنوعیه که با کمک انگشتان مصنوعی میتونه ترومپت بنوازه.


انواع ربات

ربات یک کلمه گرفته شده از کشور چکسلواکی و به معنی کارگر است. سابقه ساخت ربات به 270 سال قبل از میلاد مسیح برمیگردد, زمانی که یونانیان به ساخت مجسمه های متحرک میپرداختند.
رباتهای امروزی که شامل قطعات الکترونیکی و مکانیکی هستند در ابتدا به صورت بازوهای مکانیکی برای جابجایی قطعات و یا کارهای ساده و تکراری که موجب خستگی و عدم تمرکز کارگر و افت بازده میشد بوجود آمدند. اینگونه رباتها جابجاگر (manipulator) نام دارند.


جابجاگرها معمولا در نقطه ثابت و در فضای کاملا کنترل شده در کارخانه نصب میشوند و به غیر از وظیفه ای که به خاطر آن طراحی شده اند قادر به انجام کار دیگری نیستند. این وظیفه میتواند در حد بسته بندی تولیدات, کنترل کیفیت و جدا کردن تولیدات بی کیفیت, و یا کارهای پیچیده تری همچون جوشکاری و رنگزنی با دقت بالا باشد.


نوع دیگر رباتها که امروزه مورد توجه بیشتری است رباتهای متحرک هستند که مانند رباتهای جابجا کننده در محیط ثابت و شرایط کنترل شده کار نمیکنند. بلکه همانند موجودات زنده در دنیای واقعی و با شرایط واقعی زندگی میکنند و سیر اتفاقاتی که ربات باید با انها روبرو شود از قبل مشخص نیست. در این نوع ربات هاست که تکنیک های هوش مصنوعی میبایست در کنترلر ربات(مغز ربات) به کار گرفته شود.

رباتهای متحرک به دسته های زیر تقسیم بندی میشوند:
1-رباتهای چرخ دار
با انواع چرخ عادی
و یا شنی تانک

و با پیکربندی های مختلف یک, دو یا چند قسمتی

2-رباتهای پادار مثل سگ اسباب بازیAIBO ساخت سونی یا ربات ASIMO ساخت شرکت هوندا

3-رباتهای پرنده
4-رباتهای چند گانه(هایبرید) که ترکیبی از رباتهای بالا یا ترکیب با جابجاگرها هستند



برچسب‌ها: الکترونیک
 

 

میکرو کنترولر AVR

دوشنبه بیست و نهم اسفند 1390

 

دانلود جزوه ی میکروکنترلرAVR
برچسب‌ها: دانلود جزوه میکرو کنترولر AVR
ادامه مطلب...

 

 

مشخصات ای سی های نوع TTL

دوشنبه بیست و نهم اسفند 1390

 

مشخصات تمامی آی سی های تی تی ال سری 74

TTL 74-series IC

مشخصات تمامی آی سی های تی تی ال سری 74

7400  4x Two input NAND
7401  4x Two input NAND, Open collector
7402  4x Two input NOR
7403  4x Two input NAND, Open collector
7404  6x Inverter (NOT)
7405  6x Inverter (NOT), Open collector
7406  6x Inverter (NOT), High voltage Open collector
7407  6x Buffer (NO-OP), High voltage Open collector
7408  4x Two input AND
7409  4x Two inout AND, Open collector
7410  3x Three input NAND
7411  3x Three inout AND
7412  3x Three input NAND, Open collector
7413  2x Four input, Schmitt Trigger NAND
7414  6x Inverter (NOT), Schmitt Trigger
7415  3x Three input AND, Open collector
7416  6x Inverter (NOT), High voltage Open collector
7417N  6x Buffer (NO-OP), High voltage Open collector
7419  6x Inverter (NOT), Schmitt Trigger
7420  2x Four input NAND
7421  2x Four input AND
7422  2x Four input NAND, Open collector
7423  2x Four input NOR with Strobe
7425  2x Four input NOR with Strobe
7426  4x Two input NAND, High voltage
7427  3x Three input NOR
7428  4x Two input NOR
7430  Eight input NAND
7431  6x DELAY (6nS to 48nS)
7432  4x Two input OR
7433  4x Two input NOR, Open collector
7437  4x Two inout NAND
7438  4x Two input NAND, Open collector
7439  4x Two input NAND, Open collector
7440  4x Two input NAND, Open collector
7442  Four-to-Ten (BCD to Decimal) DECODER
7445  Four-to-Ten (BCD to Decimal) DECODER, High current
7446  BCD to Seven-Segment DECODER, Open Collector, lamp test and leading zero handling
7447  BCD to Seven-Segment DECODER, Open Collector, lamp test and leading zero handling
7448  BCD to Seven-Segment DECODER, lamp test and leading zero handling
7449  BCD to Seven-Segment DECODER, Open collector
7450  2x (Two input AND) NOR (Two input AND), expandable
7451  (a AND b AND c) NOR (c AND e AND f) plus (g AND h) NOR (i AND j)
7453  NOR of Four Two input ANDs, expandable
7454  NOR of Four Two input ANDs
7455  NOR of Two Four input ANDs
7456P  3x Frequency divider, 5:1, 5:1, 10:1
7457P  3x Frequency divider, 5:1, 6:1, 10:1
74S64  4-3-2-2 AND-OR-INVERT
74S65  4-3-2-2 AND-OR-INVERT
7468  2x Four bit BCD decimal COUNTER
7469  2x Four bit binary COUNTER
7470  1x gated JK FLIPFLOP with preset and clear
7472  1x gated JK FLIPFLOP with preset and clear
7473  2x JK FLIPFLOP with clear
7474  2x D LATCH, edge triggered with clear
7475  4x D LATCH, gated
7476A  2x JK FLIPFLOP with preset and clear
7477  4x D LATCH, gated
7478A  2x JK FLIPFLOP with preset and clear
7483  Four bit binary ADDER
7485  Four bit binary COMPARATOR
7486  4x Two input XOR (exclusive or)
7490  Four bit BCD decimal COUNTER
7491  Eight bit SHIFT register
7492  Four bit divide-by-twelve COUNTER
7493  Four bit binary COUNTER
7494  Four bit SHIFT register
7495B  Four bit parallel access SHIFT register
7496  Five bit SHIFT register
74107A  2x JK FLIPFLOP with clear
74109A  2x JK FLIPFLOP, edge triggered, with preset and clear
74112A  2x JK FLIPFLOP, edge triggered, with preset and clear
74114A  2x JK FLIPFLOP, edge triggered, with preset
74116  2x Four bit LATCH with clear
74121  Monostable Multivibrator
74122  Retriggerable Monostable Multivibrator
74123  Retriggerable Monostable Multivibrator
74S124  2x Clock Generator or Voltage Controlled Oscillator
74125  4x Buffer (NO-OP), (low gate) Tri-state
74126  4x Buffer (NO-OP), (high gate) Tri-state
74130  Retriggerable Monostable Multivibrator
74128  4x Two input NOR, Line driver
74132  4x Two input NAND, Schmitt trigger
74S133  Thirteen input NAND
74S134  Twelve input NAND, Tri-state
74S135  4x Two input XOR (exclusive or)
74136  4x Two input XOR (exclusive or), Open collector
74137  3-8 DECODER (demultiplexer)
74138  3-8 DECODER (demultiplexer)
74139A  2x 2-4 DECODER (demultiplexer)
74S140  2x Four input NAND, 50 ohm Line Driver
74143  Four bit counter and latch with 7-segment LED driver
74145  BCD to Decimal decoder and LED driver
74147  10-4 priority ENCODER
74148  8-3 gated priority ENCODER
74150  16-1 SELECTOR (multiplexer)
74151  8-1 SELECTOR (multiplexer)
74153  2x 4-1 SELECTOR (multiplexer)
74154  4-16 DECODER (demultiplexer)
74155A  2x 2-4 DECODER (demultiplexer)
74156  2x 2-4 DECODER (demultiplexer)
74157  4x 2-1 SELECTOR (multiplexer)
74158  4x 2-1 SELECTOR (multiplexer)
74159  4-16 DECODER (demultiplexer), Open collector
74160A  Four bit synchronous BCD COUNTER with load and asynchronous clear
74161A  Four bit synchronous binary COUNTER with load and asynchronous clear
74162A  Four bit synchronous BCD COUNTER with load and synchronous clear
74163A  Four bit synchronous binary COUNTER with load and synchronous clear
74164  Eight bit parallel out SHIFT register
74165  Eight bit parallel in SHIFT register
74166A  Eight bit parallel in SHIFT register
74169A  Four bit synchronous binary up+down COUNTER
74170  4x4 Register file, Open collector
74174  6x D LATCH with clear
74175  4x D LATCH with clear and dual outputs
74170  Four bit parallel in and out SHIFT register
74180  Four bit parity checker
74181  Four bit ALU
74182  Look-ahead carry generator
74183  2x One bit full ADDER
74190  Four bit Synchronous up and down COUNTER
74191  Four bit Synchronous up and down COUNTER
74192  Four bit Synchronous up and down COUNTER
74193  Four bit Synchronous up and down COUNTER
74194  Four bit parallel in and out bidirectional SHIFT register
74195  Four bit parallel in and out SHIFT register
74198  Eight bit parallel in and out bidirectional SHIFT register
74199  Eight bit parallel in and out bidirectional SHIFT register, JK serial input
74221  2x Monostable multivibrator
74240  8x Inverter (NOT), Tri-state
74241  8x Buffer (NO-OP), Tri-state
74244  8x Buffer (NO-OP), Tri-state Line driver
74245  8x Bidirectional Tri-state BUFFER
74259  Eight bit addressable LATCH
74260  2x Five input NOR
74273  8x D FLIPFLOP with clear
74279  4x SR LATCH
74283  Four bit binary full ADDER
74373  8x Transparent (gated) LATCH, Tri-state
74374  8x Edge-triggered LATCH, Tri-state
74629  Volatge controlled OSCILLATOR
74688  Eight bit binary COMPARATOR



برچسب‌ها: انواع ای سی های سری 74 از نوع TTL
 

 

الکترونیک صنعتی

دوشنبه بیست و نهم اسفند 1390

 

ساختمان تریستورها:تریستورها عناصر نیمه هادی هستند که برای کنترل قدرت به کارمی روند. ان ها دارای دو ناحیه ی پایدار می باشند: ناحیه ای را که جریانی از تریستور عبور نمی کند را ناحیه ی قطع وناحیه ی دیگری را که عبور جریان از تریستور میسر است ناحیه ی وصل می نامند. تریستورها مانند کلید الکترونیکی کار می کنند.کار عمده ی ان ها کنترل مقادیر عظیم جریان برای موتورها و گرم کن ها و سیستم های روشنایی و وسایلی از این نوع است. دیود شاکلی:دیود شاکلی یک دیود چهار لایه ی pnpn است که تنها دو سر خارجی به نام های اند وکاتد دارد.یکسوساز کنترل شده ی سیلیکونی{scr}:امروزه در بین قطعات چهار لایه یکسوساز کنترل شده ی سیلیکونی پر مصرف ترین قطعه است. این قطعه اولین بار در ازمایشگاه تلفن بل ساخته شد.در ناحیه ی هدایت یا فعال مقاومت دینامیکی scr در حدود 0.01 تا 0.1 اهم و مقاومت معکوس ان بیش از 100 کیلو اهم است.چند مورد از کاربرد های scr عبارت اند از: 1. کنترل های رله 2.مدارهای تاخیر زمان 3.منابع تغذیه ی تثبیت شده 4.کلیدهای استاتیک.تریاک:تریاک در اساس دیاکی است که حالت های روشن ان از هر دو سو به وسیله ی یک پایه ی گیت کنترل می شود.تریاک را می توان به دو scr موازی و معکوس در نظر گرفت . ولتاژ عبور از شکست تریاک معمولا" با لاست به طوری که روش متعارف برای روشن کردن تریاک تریگر کردن گیت ان است.{یکی از کاربردهای اساسی تریاک کنترل فاز یا کنترل توان میباشد.دیاک:دیاک از یک زوج دیود چهار لایه به طور موازی و معکوس تشکیل شده است و در هر دو جهت تریگر می شود. بزرگ ترین مزیت کاربرد دیاک در ولتاژ ac هدایت از هر دو سوی این قطعه است.در دیاک پایه ای به نام کاتد وجود ندارد. اند شماره ی 1 { الکترود 1 } و اند شماره ی 2 { الکترود 2 } است.

 

 

کوراک ها

دوشنبه بیست و نهم اسفند 1390

 

کوراک یعنی چه ؟

مدت زیادی اینطور تصور می شد که پروتونها و نوترونها ذرات بنیادی هستند و بنابراین گمان می‌رفت مثل تقسیم الکترون دیگرقابل تقسیم نبوده و دارای یک ساختار داخلی نیستند. امروزه می‌دانیم که نوکلئونها یا به عبارت دیگر پروتونها و نوترونها خود از ذرات کوچکتری ساخته شده‌اند که کوارک نامیده می‌شوند. تا به حال 6نوع کوارک متفاوت شناسایی شده‌اند با این همه فقط دو نوع آنها در تشکیل مواد پایدار معمولی نقش مهمی دارند که عبارت از کوارک u و کوارک D هستند، U علامت اختصاری برای بالا (UP) و D علامت اختصاری برای پایین (down) می‌باشد .

 

کوارک ها (Quarks):

این ذرات شامل 6 نوع می شوند:کوارک های بالا (بار 3/2 و جرم 0.003) – Up (u)کوارک های پایین (بار 3/1- و جرم 0.006) –        Down (d)کوارک های ربایشی (بار 3/2 و جرم 1.3) – Charm (c)کوارک های غیر ربایشی (بار 3/1- و جرم 0.1) – Strange (s)کوارک های زیر (بار 3/2 و جرم 175) – Bottom (b)کوارک های فوق ( باز 3/1- و جرم 4.3) – Top (t)

 

 

ویژگی کوارکها اگر روابط و نسبتها در اتمها که در مقایسه با کوارکها بزرگ هستند مهم و چشمگیر است، این روابط در کوارکهای کوچک مسلماً مهمتر هستند. مثلا کوارکها هیچگاه به تنهایی نقشی را به عهده ندارند بلکه همیشه در گروههای 2 و 3 تایی هستند ذراتی که از 2کوارک تشکیل می‌شوند مزون نام دارند. ذراتی را که از 3 کوارک دارند باریون می‌نامند. کوارکها در کنار بار الکتریی که دارند خاصیت مرموز دیگری نیز دارا می‌باشند که رنگ خوانده می‌شود. کوراکها از این جهت به قرمز ، سبز و آبی طبقه بندی می‌شود، البته از این طبقه بندی باید رنگهای حقیقی را تصور کرد بلکه منظور نوع بار الکتریکی آنهاست. بنابراین ذرات آزاد معلق در طبیعت باید همیشه دارای رنگ خنثی و به عبارت دیگر سفید باشند

 

 
 نتیجه کوارکها هیچگاه در طبیعت به عنوان ذرات مستقل و آزاد وجود ندارند. ایجاد ذرات متشکل از 2 کوارک یا به عبارت دیگر (مزونها) ، البته ممکن است، ولی این ذرات پایدار نیستند. برعکس گروههای سه تایی یا به زبان دیگر پروتونها و نوترونها ساختارهایی بسیار پایدار هستند. انسان کره زمین و در واقع کهکشان راه شیری عملاً از 3 سنگ بنای اولیه ایجاد شده‌اند که عبارت ازکوارکهای U ، کوارکهای D و الکترونها می‌باشند. کوارکها ، نوکلئونها را می‌سازند و آنها به یکدیگر متصل شده هسته اتمها را بوجود می‌آروند.

هسته‌ها و الکترونها دراتحاد با یکدیگر اتمها را ایجاد می‌کنند و اتمها نیز با پیوستن به یکدیگر مولکولهای کوچک و بزرگ از قبیل مولکولهای آب یا سفیده تخم مرغ را می‌سازد. میلیاردها مولکول سلولهای بدن ما را بوجود می‌آورند و هر انسان در بدن خود میلیاردها سلول دارد، اما با تمام تفاوتهایی که انسانها ، جانوران ، گیاهان ، سیاره‌ها و یا ستارگان با یکدیگر دارند باز هم تمام آنها فقط از 3 ذره زیر بنایی ساخته شده‌اند که عبارتند از کوراکهای U ، کوارکهای D و الکترونها.

 

 

 

 

 
 

مهدی طیبی

با سلام خدمت دوستان عزیز, من مهدی طیبی نویسنده این وبلاگ هستم,همان طور که می بینید این وبلاگ در مورد مطالب علمی و بلاخص رباتیک و هواوفضا میباشد که امیدوارم خوشتون بیاد.
mahdi.engineer12@yahoo.com

 

موضوعات

معرفی رشته مهندسی برق و الکترونیک
اشنایی الکترونیک مقدماتی
الکترونیک عمومی
الکترونیک تخصصی
الکترونیک کاربردی در صنعت هواوفضا
پیدا کردن موقعیت ماهواره ها برای تنظیم انتن
ربات های فضانورد
یک خبر مهم در مورد اینترنت
دانلود جزوه ی برنامه نویسی به زبان C
معرفی سازمان فضایی امریکا
ایستگاه بین المللی فضایی
ازمایشگاه علمی مریخ
برخی از ایرانیان موفق
موفقیت های ناسا
دانلود کتاب تجزیه و تحلیل سیستم ها
دانلود حل المسایل فارسی سیستم های اپنهایم
نمونه سوالات معادلات دیفرانسیل
 

برچسب‌ها

الکترونیک
الکترونیک مقدماتی
سفر فضایی
بشر در راه تسخیر فضا
انواع ای سی های سری 74 از نوع TTL
ربات ها
تهدید جهانی
برنامه نویسی زبان C
ازمایشگاه فضایی
تبیان زنجان
سیستمیک
دانلود جزوه میکرو کنترولر AVR
برنامه ریزی
ایرانی
فضای مجازی
ناسا
علم
تحلیل
سوال امتحانی
تکنولوزی
 

Weblog Themes By Blog Skin
 

 

 

آپلود عکس

خرید اینترنتی

فال حافظ

قالب وبلاگ